Agiofws's Trail running blog

Διάφορες σκέψεις...

2012-01-10T16:01:00.000+02:00

Rodopi ultra Trail 100miles +8000m

Διάφορες σκέψεις...

Η χρονιά μάλλον καλά έκλεισε, εάν η δέσμη του πρίσματος σκέψεως παραμείνει ευρεία και όχι στενωπη... Η γεύση που μένει για το 2011 είναι η Ροδόπη... Έχω τρέξει τέσσερις φορες εκεί στα μονοπάτια της. Φέτος όμως μου μένουν καρφωμένες στο μυαλό εικόνες και συναισθήματα. Συνδετικός κρίκος της Ροδόπης είναι ο Υπέροχος Ταΰγετος που μου δίνει δύναμη για κι'άλλους άθλους αλλα και για απλές! απλές! υπέροχες προπονήσεις με φίλους και χωρίς.(Ο οποιος μου λείπει ΠΟΛΥ τελευταίος λόγο Διαστρέμματος). Εάν θέλεις πραγματικά να μονάσης εδώ στη Σπάρτη να βρεις μια γωνια με απόλυτη ησυχία, και τα μονα ακούσματα να είναι αυτά της φύσης Γύρω σου δεν μπορεί να είναι παρα μια από τις 5 κυριες Βουνοκορφές του Ταΰγετου. Θυμάμαι πέρσι με παρέα καθίσαμε μιάμιση ώρα στην Κορυφή του προφήτη Ηλία και κοιτούσαμε τον Λακωνικό κάμπο καθώς μας έλουζε το Απολλώνιο φως του Ηλίου. Ανέβηκα στην κορυφή προπονητικά τουλάχιστον άλλες τρεις φορές... δυο από τις οποιες(ΜΟΝΟΣ) ήταν η 57άρα κλασσική διαδρομή +3300m. http://connect.garmin.com/activity/109482762 ( μόνο για αληθινούς άντρες :) )... Η μια από αυτές σε χρόνο ρεκόρ 10:04h νομίζω 16 λεπτά περισσότερο από 2 άλλους ΚΑΛΟΥΣ αθλητές (Νίκος Πετρόπουλος και Βαγγέλης Μπάκας) με χρόνο 9:48h (εάν δεν κάνω λάθος). Ανυπομονώ φέτος να αρχίσουμε και πάλι να οργώνουμε τον Ταύγετο και τα μοναδικά του μονοπάτια. Η χρονια έκλεισε με ένα βασανιστικό και πάλι μαραθώνιο αλλά όχι εξουθενωτικό και με έναν τραυματικό αγώνα στο Μαίναλο( λόγω διαστρέμματος)... Φέτος οι στόχοι είναι πολλοί και μπερδεμένοι... καθώς πρέπει να τα βάλω σε σειρά προτεραιότητας διηθώντας τα με διάφορα οικονομικά, θεληματικά, προπονητικά, φίλτρα... Ένα που με περιτριγυρίζει είναι το OMT100 και άλλα διαφορα... που θα αναλυθούν ίσως σε μελλοντικές αναρτήσεις.

Επιστροφή στο σήμερα λοιπών έχουμε ένα διάστρεμμα που το δυναμώνουμε για να εγκαινιάσουμε το πρώτο μας μονοπάτι για το 2012... Σας παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα και πάλι από Ροδόπη στον τερματισμό μου ... 100miles ~32h... +8000m.

My Rodopi Ultra Trail 2011

2011-10-26T02:01:00.000+03:00

Το ταξίδι μουάρχισε από την τετάρτη το απόγευμα απόΣπάρτη όπου και διανυκτέρευσα στο σπίτιτου Νίκου από όπου και ξεκινήσαμε (πέμπτη)μαζί για ΡΟΔΟΠΗ μαζί με τους Mάκη Βενέζη,και Θέμη Αγγελόπουλο.Φτάσαμε στηΧαϊντού περίπου το απόγευμα ενώ τοκεφάλι μου από το ταξίδι ήταν καζάνι.Στο ταξίδι όλο και έπαιρνα κάποιαΒιταμίνη C αναβράζον μην αρρωστήσουμεΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ενόψει του αγώνα.Με το που φτάνουμεπηγαίνουμε για αριθμούς, φαγητό, καιμετά προετοιμασία των πραγμάτων μαςγια των αγώνα.
Εκκίνηση ------------> 3, 2, 1, Μπαμ!!!

Ούτε που το είχακαταλάβει ότι ξεκινούσαμε(ο ύπνος όμωςείχε κάνει την δουλειά του και οπονοκέφαλος είχε περάσει)

Είμαστε μέσα σεσκοτεινό χωματόδρομο τώρα ελαφράκατηφορικό, σε κάποια φάση βλέπω τονΝίκο Πετρόπουλο να σταματάει και ναψάχνει για κάτι, ακούω τους υπόλοιπους(αστειευόμενοι) να λένε ότι αρχίζει νασκορπάει από τώρα :). Συνεχίζω παρακάτωσυναντάω τον Ανδρέα Καμαριανάκη δυνατόςαθλητής και μου λέει “να ξέρεις ότι έναπεντάλεπτο διαφορά στην αρχή μπορεί νασου στοιχίσει όλον τον αγώνα στο τέλος”σοφό αυτό, έτσι και έκανα και το πήγα“κάπως” πιο αργά στην αρχή. Μέσα στοσκοτάδι νιώθω άνετα, δεν κάνει κρύο, καιπηγαίνω με ένα άνετο ρυθμό. Συναντώ πάλιτον Νίκο και τον Αθανασόπουλο καιπηγαίνουμε μαζί κάποια κομμάτια έπειταθυμάμαι και τον Μάκη σε κάποια κατηφόρα(μάλλον στο Θεολόγο πηγαίναμε μαζί).Φτάνουμε μαζί με τον Νίκο στη Ταλία, έχωεξοπλιστεί με μαύρες σακούλες σκουπιδιώντις οποίες φοράω σαν μανίκια απόπαντελόνια και τα κρατάω από τα κορδονάκιατους δούλεψε πολύ καλά, τα πόδια στεγνά.Αρχίζουμε μαζί με Νίκο και τους υπόλοιπουςνα πορευτούμε προς Πρασινάδα. Από εδώκαι πέρα δεν πρέπει να είδα ξανά τονΝίκο(φαίνεται ότι ξεκίνησε με σύνεσηκαι όχι σαν αστραπή). Λίγο πιο πάνω απότο σιδερένιο γεφυράκι στις 2:30 ώρεςπερίπου πίνω ένα Recovery drink και συνεχίζωπρος την Πρασινάδα. Λίγο πριν τηνΠρασινάδα έχει ένα σημείο γεμάτο μελάσπη και εδώ πάλι οι σακούλες έκαναντην δουλειά τους. Φτάνω Πρασινάδα καιδεν με πιάνουν ΠΟΛΥ οι βιασύνες, γεμίζωτον ασκό και βγάζω το Mica jacket που είχαμαζί μου, τρώω ένα sandwich που πάει κάτωμετά βίας και συνεχίζω με σύνεση τηνανηφόρα προς την Σιλλη. Εδώ πηγαίνουμεγια λίγο παρέα με τον Δεσποινιάδη. Στοκατήφορο προς Σιλλη αρχίζει καιδημιουργείται ένα ωραίο γκρουπάκι(Τρούπης, Αθανασόπουλος, Βενέζης) τοοποιο και ακολουθώ. Στη Σιλλη σταματάωγια λίγο νερό και τους χάνω για λίγο,ενώ στην κατηφόρα της Οξιάς κατεβαίνουμεμαζί με τον Αθανασόπουλο λίγο πιο γρήγορααλλά προσέχοντας κάθε μου βήμα να είναιμαλακό(όσο γίνεται). Φτάνω στη Ζαρκάδιαμετά από 5:40 ωρες τρώω μετά βίας έναsandwich, γεμίζω τον ασκό με νερό καιισοτονικό. Εκεί μου λέει ο Λεωνίδας εάν θέλω να συνεχίσω μαζί με το γκρουπάκι,και του λέω ότι θα συνεχίσω με το ρυθμόμου. Ο Δεσποινιαδης έχει είδη φύγει απότην Ζαρκαδιά. Ξεκινάω από την Ζαρκαδιάμετά από 10 λεπτά, και αρχίζω να ανεβαίνωτις ανηφόρες με τα μπατόν πλέον. Τομπροστινό γκρουπάκι είναι καλο στιςαναβάσεις και κάνω κόπο να τους φτάσω...Τρέχουμε κάποια κομμάτια χωματόδρομουμαζί και μπαίνουμε μέσα στο δάσος πριντην τρίτο σταθμό όπου θα φάμε ΚΑΝΟΝΙΚΟφαγητό πλέον. Έχω αρχίσει και κουράζομαι,(πιο πολύ πιστεύω από το ταξίδι τηςπροηγούμενης μέρας) αλλά αντέχω, μένουμεκαι από νερό αλλά ευτυχώς βρίσκουμε μιαπηγούλα και γεμίζουμε. Άλλωστε σε μερικάχιλιόμετρα φτάνουμε στο Κρουσοβο. Εχωσκεφτεί πριν φτάσω στον σταθμό τι θακάνω 1) αλλαγή μπλούζας 2) αλλαγή κολάν3) αλλαγή καλτσών+βαζελίνη όπως καικάνω. Μας λένε στον σταθμό ότι ο Νίκοςείναι πρώτος ενώ στον σταθμό βλέπω τονΔ. Δεσποινιάδη άνετο μετά από λίγοφτάνουν στο Κρούσοβο ο Ζιαμπάρας και ηΛώρα από όσους μπορώ να θυμηθώ. Εγώ τρώωμια κρεατόσουπα μάλιστα πίνω 2 κυπελλάκιαμαζί με ότι άλλο τραβούσε ο οργανισμόςμου. Τα παιδιά έχουν είδη φύγει καιξεκινάω δυο λεπτά αργότερα. Παρόλα αυτάείναι καλοί στην ανάβαση και τους χάνω.Στη Ζαγκραντένια συναντάω τον ΑντρέαΚαμαριανάκη τραυματισμένο στο πλευρόαπό πτώση πάνω σε δέντρο όπως μου είπε,αδυνατώντας να συνεχίσει από τουςπόνους. Συνεχίζω τον άχαρο χωματόδρομοβαθιά μέσα στη νύχτα όπου ανοίγω τονφακό... ενω σταματάω να πάρω ένα recoverydrink. Να σου και η Λώρα όπου με περνάει μεέναν άλλον αθλητή, μετά από λίγο ότανμπαίνουμε στο μονοπάτι έχει σταματήσεινα βάλει πιο ζεστά ρούχα και συνεχίζω...συναντάω κάποια παιδιά το (Χρήστο και τον Θανάση) που έχουν δηλώσεισαν ζευγάρι και συζητούν για την αποχώρησηαπό τον αγώνα. Το δικό μου γκρουπάκιπουθενά. Σε κάποια φάση αρχίζει μιαατέλειωτη κατηφόρα όπου την πηγαίνωαρκετά γρήγορα όπου προς έκπληξη μουσυναντάω τον Μπαμπατσο μέσα στο ρέμαμε τις πολλές πέτρες.

Έχω ένα μικρό φόβογιατί παρακάτω στους χωματόδρομουςχάθηκα πέρσι. Βλέπω μπροστά μου ένα [Χ]και γυρνάω κατευθείαν και κάνω αριστεράόπου στο τέλος του χωματόδρομου ξανάπετυχαίνω τον Τρούπι, Βενέζη, καιΑθανασόπουλο, όπου πηγαίνουμε μαζίμέχρι και τον τέταρτο σταθμό Γιουμουρλου.Έχω τσαντιστεί ΠΟΛΥ γιατί μου είπαν ότιαπό το Πυραμιδακή μέχρι τι Γιουμουρλουείναι 10 χιλιόμετρα και είναι 14!!!!! Εκείμας καλύπτουν με κουβέρτες και τρώμεκριθαράκι με κεφτέδες εγώ τρώω 2, μαζίμε ότι άλλο βρω. Τα παιδιά ξεκινάνε εγώκάθομαι λίγο στη φωτιά και τους προλαβαίνωπαρακάτω. Έχουμε πιάσει μάλλον ένανγρήγορο ρυθμό και τα παιδιά κόβουν γιαλίγο γιατί τους έρχεται το φαγητό πάνω.Μετά από λίγο αρχίζουν πάλι να τρέχουνεαλλά εγώ πλέον δεν μπορώ να ακολουθήσωτον ρυθμό τους στο χωματόδρομο. Καιεπιλέγω να πάω με τον ρυθμό μου. ΠροςΆλικοι τους βλέπω από μακριά, αλλά έχουνφύγει όταν φτάνω στον σταθμό, εκείζεσταίνομαι λίγο στη φωτιά, με βοηθάνετα παιδιά του σταθμού και ξεκινάω άλλημια προσπάθεια μέσα στο βαθύ σκοτάδι,να φτάσω τα παιδιά. Εδώ αρχίζω καικουράζομαι, τα πόδια να είναι πιασμέναλίγο. Στο Μέγα ρέμα είμαι μόνος μου καιτα παιδιά τα συναντάω αρκετά πιο κάτωόπου και πάλι πιάνουν έναν καλό ρυθμόκαι τους συναντάω μόνο πλέον στουςενδιάμεσους σταθμους. Εκεί ξαπλώνωαυτόματα πάνω στους ξύλινους πάγκουςγια 2-3 λεπτά και σηκώνομαι και συνεχίζω.Το κομμάτι αυτό είναι το πιο ωραίο γιατρέξιμο αλλά μέσα στο βράδυ και μέσαστο κρύο και μόνος είναι αρκετά σκληρό.Φτάνω Ζαρκάδια γύρο στις 21:50 ωρες. Όπουφέτος έχει και μια υπέροχη σκοινί γιατους αθλητές όπου βρίσκω τα παιδιά μέσανα τρώνε. Αποφασίζω να αλλάξω πάλικάλτσες, κολάν, μπλούζα, και να ελαφρύνωτο σάκο μου, και τρώω ύστερα.

Τα παιδιάέχουν φύγει εδώ και 13 λεπτά. Ξεκινάω γιατην ανηφόρα τις Οξιάς εδώ είναι ακόμανύχτα, δεν νιώθω και πολύ καλά αλλά εδώαρχίζουν να κλειδώνουν τα πόδια μου δενμπορώ πλέον να τρέξω άνετα τις κατηφόρεςπρος Σίλλη. Σφίγγω τα δόντια, και φτάνωΣίλλη σε 24.04 ωρες. Εχει αρχίσει ναξημερώνει και να ζεσταίνει κορμί μου.Από την Σιλλη είναι κάτι λιγότερο από5 χιλιόμετρα η Πρασινάδα και αρχίζω τηνανάβαση και μετά τον κατήφορο προς τοχωριό όπου προς έκπληξη μου ήταν αρκετάγρήγορη η κατάβαση. Στοχωριό με περιποιούνται και πίνω μιασούπα. Αλλά επειδή δεν νιώθω πολύ καλάενεργειακά τρώω μερικά φρούτα. Ξεκινάωκαι περνώ ένα μήλο μαζί μου όπου το τρώωστο δρόμο. Περνάω το cp-Μύλος-2 σε 26:59 ώρεςκαι συνεχίζω. Έχω συγκεντρωθεί στηνανηφόρα του Θεολόγου που δεν έρχεταιμε τίποτα. Είμαι πλέον στον χωματόδρομοστην Ταλία έχω κάνει αρκετές στάσειςγια να φτιάξω τον σάκο μου και περπατάωπλέον. Από πίσω μου έρχεται ο ΑθανασίοςΚολέτσιος όπου δουλεύει πολύ καλά ταμπατόν και με προσπερνάει. Το σημείοαυτό είναι κομβικό για τον αγώνα μουκαι την έκβαση του. Γενικά έχω ταλαιπωρηθείόλο το βράδυ, αρχίζουν και κλειδώνουντα πόδια μου, και χάνω ενέργεια.Συγκεντρώνομαι και αρχίζω να χρησιμοποιώτα μπατόν γρήγορα μέχρι να φτάσω στηνΑρχή του Θεολόγου. Από τον Κολετσιοαπέχω στο cp-23 3 λεπτά ένω από τον (Τρούπι,Αθανασόπουλο, και Βενέζη) 20 λεπτά. Φτάνωστην αρχή του Θεολόγου και αρχίζωεπιθετικά στην ανηφόρα όπου πρέπει ναμε πήρε 51 λεπτά για να φτάσω μέχρι πάνω.Εκεί ξεκουράζομαι για πολύ λίγο καιζητάω να μου βάλουν ψυκτικό στα πόδιαμου. Εδώ πίνω και το πρώτο τζελάκι τουαγώνα... Δοκιμάζω λίγο την κατηφόρα όπουεάν και πονάω σφίγγω τα δόντια και τηντρέχω. Λίγο πριν τις τραβέρσες τουκαταρράκτη συναντάω τον Θανάση πουδυσκολεύεται στις κατηφόρες λόγογονάτου. Τον προσπερνάω και αρχίζω τηνανάβαση μέχρι το παρκιν. Το κομμάτι απόΘεολόγο-2 μέχρι Λειβαδίτη-2 βγαίνει σε39 λεπτά. Βγαίνω στο παρκιν, και μαζεύωτα μπατον μου. Εδώ βάζω ένα δεύτερο στοίχημα με τον εαυτό μου για να το κάνωκάτω από 32 ώρες. Κοιτάω το ρολόι μου καιδείχνει εάν θυμάμαι καλά 30:45.
Είχα πειστον Αντρέα Καμαριανάκη ότι θα προσπαθούσανα το τρέξω όλο στην επιστροφή. Το πρώτοχιλιόμετρο εδώ βγαίνει στο 7:35min/km ένατα υπόλοιπα 5 πάνω από 10:00min/km (ελαφριάανηφόρα με σακίδιο στην πλάτη) εδώπερπατάω νομίζω το έκτο χιλιόμετρο ενώτο τελευταίο το τρέχω, μια, δυο, τρεις,στροφές τίποτα, αλλά έχω το gps ενεργόκαι ξέρω ότι φτάνω. Διακρίνω μια σκεπήστο αχνό φως και αρχίζω να τρέχω πιογρήγορα σαν φως τερματίζω σε 31:54 κάτωαπό 32 ώρες. Κόβοντας την κορδέλα 2 φορές :), ο Λάζαρος μου δίνει το μετάλλιο καιμε επιβραβεύει με μια αγκαλιά, χαίρομαιπολύ που τερμάτισα στο φως και όχι στοσκοτάδι όπως πέρσι... άλλωστε από τοσκοτάδι στο φως... όπως διάβασα κάπου...

συμπεράσματα:

1) Ο χρόνος είναι λογικός για τις δυνατότητες και για τις προπονήσεις που έχω κάνει.

2) Κλείδωσαν ξανά τα πόδια μου έστω και λίγο.

3) Η Σήμανση ήταν ΠΟΛΥ καλύτερη από πέρσι.

4) Τα φαγητά πολύ καλύτερα από πέρσι.

5) Πολύ καλύτερη Οργάνωση από πέρσι.

6) Η ζωντανή αναμετάδοση τον αποτελεσμάτων δούλεψε άψογα.

7) Φέτος ένιωσα για πρώτη φορά ότι έτρεξα πραγματικά τον αγώνα.

8) Χάρηκα που κατόρθωσα και έτρεξα μερικά κομμάτια με τους Δ.Τρούπι, M.Βενέζη, και Λ.Αθανασόπουλο.

9) Νομίζω ότι εάν θέλει κάποιος να ζήσει την ΑΠΟΛΥΤΗ και ΠΙΟ σκληρή περιπέτεια σε αγώνα βουνού μπορεί να δοκιμάσει το ROUT αλλιώς μπορεί να πάει για Ψάρεμα... :)

Αύγουστος...2011

2011-09-05T12:15:00.002+03:00

Ευτυχώς που ο Αύγουστος βγήκε χωρίς Τραυματισμό. Μπορώ να πω ότι ο φετινός Αύγουστος ήταν και ο πιο αναίμακτος από πλευράς τραυματισμού(συνήθως αχίλλειου) φέτος το είχα σαν κόκκινο συναγερμό στο μυαλό μου, επόμενος με το παραμικρό πονάκι σταματούσα και έκανα είτε ποδήλατο είτε κολύμπι για 2-3 μέρες μέχρι να νιώθω καλά... Επόμενος μπήκαμε για τα καλά και στον Σεπτέμβρη όπου είναι και ο τελευταίος μηνας όπου θα (φορτσάρω υποτίθεται)... μέχρι τον αγώνα στόχο που είναι τα 100 μίλια της Ροδόπης. Ένας αγώνας που σκέφτομαι από τότε που πέρασα τι γραμμή τερματισμού πέρσι. Λόγω τον παραπάνω νιώθω ότι έχω κάνει πιο πολύ προπόνηση(ΣΥΝΟΛΙΚΑ) αλλα ΠΙΟ λίγα χιλιόμετρα αλλα πιο πολλές αναβάσεις ίσως. Έχω ανακαλύψει και μια πολύ ωραία διαδρομή για τετρακέφαλους όπου σε 5Km κανεις περίπου +835m θετικής υψομετρικής και ξανά επιστροφή μια πολύ ωραία τεχνική κατηφόρα. Σε περίπου τρεις εβδομάδες έχω άλλο ένα μεγάλο long run το οποιο όμως δεν θα είναι και τόσο μεγάλο το πολύ 4-5 ώρες. αλλα θα δείξει. Για φέτος τα πολύ μεγάλα μου long runs ήταν περίπου τρία: 9:00h , 11:00h και 10:00η (σε βουνό). όπου νομίζω ότι είναι υπέρ αρκετά για τον αγώνα στόχο μου. Κάτι που με προβληματίζει όμως είναι ότι ο αγώνας αυτός έχει περίπου -2000m αρνητικής υψομετρικής τα πρώτα 40km πράγμα που σημαίνει ότι πολύ εύκολα μπορείς να κάψεις τους τετρακέφαλους σου και να παρακαλάς μετά για ανηφόρες σε στα υπόλοιπα 120Km διαδρομής.

2011-08-30T17:24:00.004+03:00

UTMB 2011

*utmb 2011

There's been a big rant over the net these last couple of days about Usa trail runners vs European ultra runners so i'd just like say one or 2 things about this debate since the UTMB has ended... So we can all go back to our normal lives... some of us have proper daily work to do others can recover from there effort in the Mont blanc, etc. From my point of view yes its true we saw many USA elite runners bail out, (an action that sometimes cannot be understood) by the average trail runnner that competes, and his main goal is to finish(which for me is still the main goal) of any ultra event. Simply you just can't keep up the pace with the fast group... maybe you are just not made for it, maybe its better to keep your OWN pace and build on that, you could reach the top group in the end. I think we have many examples from which runners were out far in the back of the pack and started building and passing runners till they finished in the top 10.(not bad hey)... Now to respond to the reasons that has lead to this debate i think we should just step back and see the whole picture. I don’t think that its such a question of Americans dominating Europeans and vice versa… We could just take a look at the facts. From my point of view European elite trail runners train more professionally just like track and field athletes do, thats what my impression is when i see Killian and the rest of the Salomon team supporting their athletes… well going over to an American mentality of ultra running things are just simpler… something like “a door to trail running attitude” which is not wrong from my point of view… Maybe the European runners just take it more seriously. American ultra runners do not lack of talent and endurance, but the UTMB is a tough race, its not only the steep ascent, but i think its the weather that plays a major role as well. As for the Americans pulling out take a step back and see how many LOW key USA runners DNF’ed ? just curious… Many elite athletes just think its not worth it JUST to finish so they pull them selfs out of an ultra, you get that quite a lot. For me its the journey and the persistence for the accomplishment not the standings overall.

2011-06-22T15:40:00.002+03:00

Olympus marathon 2011

OM κοινός Olympus Marathon η Μητέρα του ορεινού τρεξίματος στην Ελλάδα πολύ δύσκολος αγώνας +3200m ~43Km. Πολύ Θα ήθελα να τρέξω φέτος στον αγώνα, αλλα οι συγκυρίες δεν ήταν με το μέρος μου. Την ημερα διεξαγωγής του αγώνα (ή το Σάββατο) θα κάνω ένα δικό μου long run στα μονοπάτια του Ταυγετου... Ένα βιντεάκι παραθέτω για να πάρετε μια γεύση του τι πρόκειται να ακολουθήσει.

2011-06-04T14:35:00.005+03:00

Verga - Mistras through RIDOMO(~58.4km, ~ +3600M)

Στις 5/06/2011 ... Κάποιοι συναθλητές μου θα κάνουν μια από τις πιο ωραίες διαδρομές που μπορείς να κάνεις στον Ταύγετο. Εάν είμαι σωστός θα ξεκινήσουν από Βέργα Μεσσηνίας, θα ανεβούν το Καλάθι, (Άνω Βέργα), και θα καταλήξουν στη Κοτσιφαλωνα. Από εκεί περίπου 4-5 χιλιόμετρα χωματόδρομου μέχρι την διασταύρωση προς το Χωριο Πηγάδια, από όπου θα διασχισουνε ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα φαράγγια του Ταυγετου ("ΡΙΝΤΟΜΟ"). Εδώ δεν ξέρω πόση ώρα θα τους πάρει μιας και δεν γνωρίζω καθόλου το terrain εκεί. Μόλις βγούνε από το φαράγγι θα ανεβούν στον Προφήτη Ηλία 2407m, και από εκεί έχει ένα ωραίο στρωτό μονοπάτι μέχρι τον Μυστρά... Η διαδρομή προβλέπεται να βγει πάνω από 10 ώρες... Καθοριστικό σημείο θα είναι το Φαράγγι... για τους Βαγγέλη, Νίκο και Δημητρη.

Με υπολογισμούς και προσθαφαίρεση Ιχνών gps τα στοιχεία τις διαδρομής είναι 58 χιλιόμετρα με 36--m θετικής υψομετρικής, μέχρι τον Μυστρά.(χωρίς το κομμάτι τις ανάβασης στον προφήτη Ηλία από τις πόρτες).

Είναι μια διαδρομή που ήθελα να τρέξω μαζί με τα παιδιά αλλά έχουμε πολύ καιρό ακόμα μέχρι την Ροδόπη ROUT.

Καλή επιτυχία στην διαδρομή και θα σας περιμένω...

2011-06-04T14:05:00.003+03:00

ZIRIA 2011 CUT OFF

Τελικά τα Ζήρια πιο δύσκολος αγώνας από'τι περιμέναμε... για τους ~ 160 που βρέθηκαν στη γραμμή εκκίνησης. Πραγματικά η Γκούρα πολύ όμορφη δεν περίμενα η Ορεινή Κορινθία να έχει τέτοια όμορφα μέρη εκτος Ταυγετου...

Ο αγώνας άρχισε καλά με μια απότομη ανάβαση μέχρι ένα μικρό οροπέδιο και έπειτα ξανά απότομη ανάβαση μέχρι την κορυφή της Ζήριας 2300m περίπου... (εδω στη γενικη ημουν ~25ος). Έπειτα μια απότομη και Κακή κατηφόρα που όπου το τρέξιμο γίνεται επίπονο εάν θέλεις να το πας γρήγορα, μετά το 13 χιλιόμετρο υπήρχε και ο δεύτερος σταθμός. Έπειται Πάλι μια Κακή κατηφόρα μέχρι να μπούμε στο γνωστό τμήμα της Φλαμπουρίτσας διασχίζοντας το ποταμάκι ποτέ αριστερά και πότε δεξιά... Το μονοπάτι εδώ είναι ωραίο πατημένο χώμα. Εδώ εάν έχεις κρατήσει δυνάμεις μπορείς να πας πολύ γρήγορα. Λίγο πριν το 21 χιλιόμετρο το μονοπάτι της Φλαμπουριτσας ανηφορίζει λίγο και θυμίζει ΈΝΤΟΝΑ Ταύγετο(όπως γενικά όλη η διαδρομή). (Ετσι μεχρι το 21ο χιλιομετρο ειχα καλυψει 7 θεσεις και ημουν 18ος). Μετά από τον τρίτο σταθμό αρχίζει μια ανηφόρα μέχρι το σαλέ του χιονοδρομικού στο 27 χιλιόμετρο. Εδώ το ρολόι μου έγραφε 2080M θετικής υψομετρικής, σε ~4:24min. Ουσιαστικά έχουμε άλλα 1000 μετρα υψομετρικής διασχίζοντας πάλι την κορυφή της Ζήριας κατηφορίζοντας (τις Σάρες που ανεβήκαμε στην αρχή) καταλήγοντας στην πλατεία της Γκούρας.

Όμως όπως ξέρετε ο αγώνας διακόπηκε και το έμαθα από την Βίκη Καρπουζά λίγο πριν φτάσω στο σταθμό του (σαλέ του χιονοδρομικού) στο 28 χιλιόμετρο (Πράγμα που δυσκολευόμουν) να πιστέψω. Και έτσι διέσχισα τον σταθμό μην ακούγοντας τις προτροπές τον είδη σταματημένων... .

Μετά τα πράγματα δυσκόλεψαν λίγο γιατί κρυώναμε και ο αριθμός τον αθλητών που έφτανε στον σταθμό όλο και αυξανόταν... Ευτυχώς υπήρχε το σαλέ το οποίο έκανε τα πράγματα κάπως καλύτερα. Μετά από καμιά ώρα ήρθαν τα λεωφορεία από την Κόρινθο και μας μετέφεραν πίσω στην Γκούρα... Όπου έγιναν οι Απονομές για τους τέσσερις πρώτους που πρόλαβαν και απέφυγαν τον κίνδυνο τον κεραυνών κλπ ... Όλοι οι υπόλοιποι κόπηκαν και δεν τερμάτισαν. Αλλά έγιναν απονομές σύμφωνα με την κατάξη μέχρι το 21 χιλιόμετρο όπου μέχρι εκεί όλοι έφταναν απρόσκοπτα και ανεπηρέαστοι από την εξέλιξη του αγώνα...

Γενικά Ο αγώνας είναι πολύ δύσκολος γιατί τμήματα της διαδρομής είναι άσχημα από πλευράς τερέν. Όμως η Σηματοδότηση ήταν τέλεια και δεν μπορούσες να ΧΑΘΕΙΣ ΠΟΥΘΕΝΑ, εδώ φαίνεται ποσο μεράκι έχει διάθεσή η Ασημίνα Συλλαίου στην σηματοδότηση της διαδρομής. Γενικά έγινε μια καλή προσπάθεια από όλους να γίνει ένας καλός και Δύσκολος αγώνας.

2011-05-12T18:44:00.000+03:00

Παραλία Βέργας μέχρι Σπάρτη

Διαμέσου Ταϋγέτου(παξιμάδι πέρασμα)

52.5KM +2800m υψομετρική, 8:10h

Παραλία Βέργας μέχρι Σπάρτη (http://connect.garmin.com/dashboard?cid=3248899)

Την κυριακή 8/05/2011 κάναμε το πρώτο(υποτίθεται) μας μεγάλο Long run ενόψει τις προετοιμασίας μας για τους φθινοπωρινούς μας αγώνες UTMB και ROUT αντίστοιχα. Έτσι πήρα το λεωφορείο και διανυχτέρευσα στην Καλαμάτα όπου μας περίμενε το επόμενο πρωί για την έναρξη του πρότου μας άθλου στην οροσειρά του Ταΰγετου(Quest1). Το είχαμε συζητήσει με τον Bαγγέλη ότι κάποια στιγμή έπρεπε να Ενώσουμε τις δυο πόλεις μας Σπάρτη(δικιά μου) και Καλαμάτα(του Βαγγέλη) μέσω παλαιών μονοπατιών όπου στα παλαιά χρόνια σίγουρα θα χρησιμοποιοντούσαν για να επικοινωνήσουν. Μετά από μερικές εβδομάδες μελέτης και ψάξιμο μονοπατιών, ετοιμαστήκαμε για την έναρξη του Trail run.

Ξεκινήσαμε από την παραλια τις Βέργας και φτάσαμε στην άνω Βέργα μέσω μονοπατιών, εκεί μας άφησε η Βάσω και επέστρεψε, εγώ με το Βαγγέλη συνεχίσαμε το παλιό και αχρησιμοποίητο μονοπάτι, και περάσαμε από πολύ όμορφα ξέφωτα/οροπέδια ανθισμένα με λουλούδια. Συνεχίσαμε μέχρι μια περιοχή που λέγεται Κοτσιφάλωνα και τελικά βγήκαμε σε χωματόδρομο ελαφρά ανηφορικό... Ακολουθήσαμε τον χωματόδρομο για περίπου 10 χιλιόμετρα περνώντας από τα Ριζανα, Κεφαλόβρυσο, και Πηγάδια. Έπειτα μπήκαμε στο κύριο μονοπάτι που θα μας έβγαζε στο πέρασμα του Παξιμαδιού η βασική μας δίοδος προς τον ελαιώνα της Λακωνίας. Από το Παξιμάδι ακολουθεί ένα μικρό αλλά ΠΟΛΥ τεχνικό κομμάτι κατηφόρας με σάρες απότομες από σχιστόλιθους, μέχρι να φτάσουμε στις πηγές Κοπριές. Από εδώ το μονοπάτι τρέχετε ωραία μέχρι το Μυστρά. Λίγο πριν μπούμε στον Μυστρά, κόψαμε αριστερά προς τον βορά για να ανεβούμε στην Άνω πύλη του κάστρου του Μυστρά για να περάσουμε μέσα από τα γραφικά του καλντερίμια. Το τελευταίο κομμάτι και πιο δύσκολο για μένα ήταν η άσφαλτος από τον Μυστρά μέχρι Σπάρτη στο άγαλμα του Λυκούργου... Εν ολίγοις κάναμε 52.5 χιλιόμετρα μέσα σε 8 ώρες και 10 λεπτά ενώ η θετική υψομετρική διαφορά ήταν στα 2800 μέτρα.

Ο Βαγγέλης πήγαινε με ένα ωραίο σταθερό ρυθμό ούτε ΠΟΛΥ γρήγορα, ούτε όμως πολύ αργά, ήξερε τα μονοπάτια από την πλευρά τις Μεσσηνίας και εγώ τα δικά μου από την πλευρά τις Λακωνίας. Τα μέρη ΟΠΩΣ θα δείτε από το βιντεάκι έχουν μια απίστευτη ομορφιά ενώ είχαμε και αρκετές εναλλαγές τοπίου ειδικά όταν περάσαμε μέσα από το αρχαιολογικό χώρο του Μυστρά... Σαν αγώνας η σαν προπόνηση δεν έχει στοιχεία καθαρού trail run γιατί μερικά κομμάτια είναι αχρησιμοποίητα και σε δυσκολεύουν.

Έχω σταματήσει να πιέζω τον εαυτό μου για να βγαίνουν τα χιλιόμετρα κάθε εβδομάδα και οι πόνοι κάτω από τις γάμπες έχουν εκλείψει. Ήταν από τις λίγες φορές που ξεκίνησα ένα τόσο μεγάλο Long run ατραυμάτιστος και με τα πόδια φρέσκα. Επίσης μετά τον άθλο, δεν μου βγήκαν πόνοι παρά μονο φυσιολογική κούραση. Έτσι θα προσπαθήσω να διατηρήσω την κατάσταση αυτή μέχρι να πάω στα Ζήρεια... ξεκούραστος τουλάχιστον. Μπορεί τα λίγα χιολιόμετρα που κάνω σε σχέση με πέρσι να μου ρίχνουν λίγο την αερόβια αλλά το προτιμώ από το να ξεκινάω μια προπόνηση κουρασμένους και τραυματισμένος. Πρέπει να δίνουμε στο σώμα μας τον χρόνο για να επανέρχεται και έπειτα να το δομούμε με κι'άλλη προπόνηση. Μέχρι τα Ζήρεια θα κάνω αυτό το σαββατοκύριακο ένα εικοσάρη δρόμο, ενώ το επόμενο θα κάνω ένα μικρό βουνό δεκαπεντάρι. Ίσως βάλω και 1-2 διαλειματικές στις εβδομάδες που μου μένουν ΕΑΝ τελικά πάω στα Ζήρεια...

Τελικά η διαδρομή ήταν πολύ όμορφη και συμβολική Καλαμάτα-Σπάρτη με απλά λόγια... Ήταν ο πρώτος από τους 5 άθλους που έχω στο μυαλό μου να κάνω στον Ταΰγετο. Ο δεύτερος έρχεται μέσα στον Ιούνιο αλλά από άλλους αθλητές. Εγώ θα περιμένω μάλλον, λόγο του αγώνα των Ζηρίων... Ο Ταΰγετος θα είναι εκεί για πολλά χρόνια ακόμα....

2011-04-17T01:32:00.002+03:00

Κουφοβούνι 24Km +1723m

Διαδρομή : Μυστράς, Κάστρο Μυστρά, Πικουλιάνικα, Κουφοβούνι , Πέρασμα Παξιμάδι, Κοριτες Κοπριές, Σέλα, Ταΰγέτη, Μυστράς.

Αποφάσισα να μην πάω στο χωμάτινο ημιμαραθώνιο στο Μαίναλο γιατί θα πιεζόμουν αρκετά και ήθελα να αποφύγω τραυματισμούς.

Έτσι αποφάσισα να κάνω κάτι πιο αργό και μεγάλο στον δικό μου ρυθμό. Δεν είχα ξανακάνει την παραπάνω διαδρομή η οποια μέχρι το Κουφοβούνι είναι αρκετά κακοτράχαλη, ειδικά στα αλπικά σημεία, έπρεπε να αναρριχηθώ σε αρκετά σημεία. Με καθυστέρησε και με προβλημάτισε η ομίχλη αρκετά, ευτυχώς χωρίς κανένα πρόβλημα. Η ορατότητα στην κορυφογραμμή αλλά και πριν από αυτήν ήταν περιορισμένη και έτσι δεν ήξερα εάν πήγαινα σωστά (καινούργια διαδρομή). Στην κορυφογραμμή μπερδεύτηκα αρεκετές φορες λόγο ομίχλης και συνάντησα αρκετά διάσελα όπου έπρεπε να διαλέξω το σωστό διάσελο ώστε να κατηφορίσω προς τα ανατολικά προς την Σπάρτη. Τα βράχια ήταν υγρά και γλιστράγανε...ειδικά στην κατάβαση προς κοπριές όπου αναγκάζεσαι προς το τέλος να μπεις μέσα στο ρέμα και να περάσεις απέναντι. Από εκεί και πέρα η διαδρομή γίνεται πιο βατή και μπορείς να την τρέξεις... μέχρι τον Μυστρά. Έτσι συμπληρώνεται ένας μεγάλος κύκλος του Μυστρά εικοσιτεσσάρων χιλιομετρων με +1700 μετρα υψομετρικης διαφοράς. Ήμουν μουδιασμένος και κουρασμένος αφού συνήθως δεν κάνω την προηγούμενη ημέρα τρέξιμο, δεν είμαι πολύ συνηθισμένος στα "Back το back"...

Εαν ήταν καλή ημέρα το τοπίο θα ήταν μαγευτικό...

Το ίχνος τις διαδρομής μπορείτε να τον βρείτε εδώ

http://connect.garmin.com/activity/79520614

2011-04-13T00:01:00.003+03:00

Παξιμάδι - Κουφοβούνι

*Κατασκηνωσεις Αγιας Μαρινας - Ασπρα Χωματα - Κοντοβουνια - Παξιμαδι - Κουφοβουνι

Αυτή τη φορα με καλή παρέα (Βασιλική και Βαγγέλη) κάναμε μια ωραία καινούργια διαδρομή προς Παξιμάδι και το Κουφοβούνι αλλα από την πλευρά τις Μεσσηνίας. Ξεκινήσαμε από τις κατασκηνώσεις της Αγίας Μαρίνας ακολουθώντας ένα κόκκινο σηματοδοτημένο μονοπάτι το οποιο από τα χρονια έχει χαλάσει σε αρκετά σημεία του. Η φύση είναι πολύ όμορφη αυτήν την εποχή. Έτσι συμπληρώνεται ένα ακόμα κομμάτι από το puzzle για την μεγάλη διαδρομή που λέμε να κάνουμε μαζί με τον Βαγγέλη (κάτω Βέργα, Δενδρά, Αγια μαρίνα, Παξιμάδι, Μυστράς, Σπάρτη). Μέχρι τότε όμως έχουμε αρεκτή Ξεκούραση μπορστά μας.

Ο ρυθμός στη προπόνηση ήταν μειωμένος και όχι σε συνεχή ένταση που μου άρεσε. Είχα να τρέξω βουνό από τον αγώνα τις Καρδαμύλης, ενώ από τότε είχα τρέξει 2 φορες μονο στο στάδιο. Όταν φτάσαμε στο πέρασμα του Παξιμαδιού ανηφορίσαμε προς το Κουφοβούνι από όπου αρχίζει κατηφορικό μονοπάτι μέχρι τα Πικουλιάνικα(Μπλε σήματα). Εμείς όμως πήραμε τον δρόμο τις επιστροφής. Από την κορφή φαίνεται προς τα νότια όλος ο πενταδάχτυλος όπως μου εξηγεί και ο Βαγγέλης με την σειρά... Παξιμάδι, Γούπατα, Νεραιδοβουνα, Τσάρκος(βοτανικός σταθμός), Σπανακάκη, Ανώνυμο, Σιδηρόκαστρο, Προφήτης Ηλίας) Πολλοί κάνουν τον Πενταδάχτυλο από το Σπανακάκη αλλά ολόκληρος αρχίζει από τα Πικουλιάνικα(αναρωτιέμαι εάν βγαίνει αυτό μέσα σε μια μέρα... ).

Η διαδρομή είναι παρα πολύ τεχνική έως και εγκαταλελειμμένη σε πολλά σημεία. Με αποτέλεσμα να μην μπορείς να τρέξεις και παρα πολύ. Αλλα σε ανταμείβει η ομορφιά που συναντάς. Παραθέτω ένα video clip τις διαδρομής για όσους ενδιαφέρονται...

Το ίχνος τις διαδρομής μπορείτε να το βρείτε εδώ http://connect.garmin.com/activity/78542559

Fumbling Towards Endurance: Running As Pilgrimage

2011-04-08T22:38:00.000+03:00

Η ιεροτελεστία της υπεραπόστασης

Fumbling Towards Endurance: Running As Pilgrimage

2011-03-28T16:44:00.006+03:00

Ταΰγετος Challenge 2011

Φέτος ο Αγώνας σαφώς και πιο δύσκολος σε σχέση με πέρσι, μάλλον επειδή ο ρυθμός μου ήταν αυξημένος(10 λεπτά πιο γρήγορα το 2010), και επειδή προσθέθηκε ένα επιπλέον δύσκολο κομμάτι ανάβασης στην διαδρομή. Τα παπούτσια μου φθαρμένα και ένιωθα τις άγριες πέτρες του ταυγετου με το παραμικρό. Τα μονοπάτια με δυσκόλεψαν πολύ φέτος, πολύ κακοτράχαλα που δεν άφηναν σε να ησυχάσεις(μονοπάτι στρωμένο με χώμα δεν έβρισκες). Ένα ακόμα πρόβλημα που με απασχόλησε ήταν οι Κράμπες, αλλά πολύ λιγότερο από πέρσι.Επιμένω ότι έπρεπε να έχουν αλατόνερο στους σταθμούς. Οι σταθμοί ήταν καλοί με τζελάκια νερά και ισοτονικά... Στην αρχή τής διαδρομής προσπάθησα να ακολουθήσω τους γρήγορους αλλά δεν πήγαινε, τα πόδια μου (πέλματα) είχαν μουδιάσει και πιστεύω ότι έφταιγαν οι κάλτσες συμπίεσης, μέχρι να συνέλθω (μετά από μια ώρα) συναντάω το πρώτο γκρουπάκι μέσα στο ποτάμι (εδώ συναντάω την Αμαλία και ένα παιδί από την Κρήτη) εκεί μου δίνεται η ευκαιρία να τους περάσω αλλα για λίγο μονο... Φτάνουμε στη περιβόητη κουδούνα μαζί, ενώ ο Στάυρος Σταυρόπουλος έχει είδη αρχίσει την ανάβαση. Στην αρχή πηγαίνουμε μαζί με την Αμαλία αλλα αρχίζει να περνάει άτομα στην ανηφόρα της κουδούνας. Εκεί φτάνω και τον φίλο μου τον Σταυρο και αρχίζω να κατεβαίνω το επικίνδυνο τμήμα της κουδουνάς με προσοχή... Στην κατάβαση του επικινδυνου κομματιού συναντάω και όλους τους υπολοιπους συναθλητές μου από την Σπάρτη(Γιάννης Δημόπουλος, Τάσος Τσουλογιάννης, Σπύρος Θεοδοσόπουλος). Μετά από το δύσκολο τμήμα υπάρχει ένας ωραίος κατήφορος μέχρι το εξωχώρι όπου σε κατεβάζει μέσα στο ρέμα του Βιρού, και σε ανεβάζει με τρεβερσαριστό καλντερίμι μέχρι τα Τσέρια... Εδώ αποχωρίζομαι από τον Στάυρο, και αρχίζει πάλι και η κατάβαση μέσα στο ρέμα του Βίρου. Πάλι ανάβαση (τελευταία ανηφόρα) για να βγούμε από το ρέμα και μετά κατηφόρα μέχρι τον τερματισμό, εδώ πηγαίνουμε μαζί με τον Μάνο Κόκκαλη όπου τερματίζουμε σχεδόν μαζί. Δεν ένιωθα τα πόδια μου φρέσκα σε ολόκληρο τον αγώνα που ίσως μου στοίχισε, το θετικό όμως είναι ότι βελτίωσα τον χρόνο μου κατά 10 λεπτά από πέρσι.(4:39h, 21ος στη γενικη).

μπορείτε να δείτε την διαδρομή εδώ:

http://connect.garmin.com/activity/75682735

Αποτελέσματα μπορείτε να βρείτε εδώ:

http://www.runningnews.gr/?id=8819&parent=home

Ο αγώνας σε γενικές γραμμές είναι πολύ δύσκολος ΛΟΓΟ τερέν, δεν υπάρχει ένα τμήμα που σε αφήνει να χαλαρώσεις (εκτος από μερικούς χωματόδρομους) που θα έπρεπε να βγούν κατά την γνώμη μου. Η ατμόσφαιρα στο παραθαλάσσιο χωριο είναι όμορφη και δένει με το περιβάλλον.

2011-03-16T15:33:00.005+02:00

Παξιμάδι

Την κυριακή έκανα το τελευταίο μεγάλο long run (υποτίθεται) πριν τον αγώνα της Καρδαμύλης. Ξεκίνησα από τον Μυστρά αλλά ανάποδα αυτήν την φορα, όταν κάνεις μια διαδρομή ανάποδα σου φαίνεται εντελώς διαφορετική. Από τον Μυστρά λοιπόν έφτασα ανηφορίζοντας μέχρι την θέση Σέλα και από εκεί ανηφορικός χωματόδρομος μέχρι την αρχή ενός Κόκκινου(αραιο-σηματοδοτημένου) μονοπατιού που με έβγαλε στην κορυφογραμμή του Ταϋγέτου. Ήμουν τυχερός διότι ήταν το μοναδικό σημείο(παράθυρο) όπου δεν υπήρχε χιόνι, ήμουν κοντά στη "νεραϊδοβουνα" σε πιο χαμηλή(βορειότερη) ακμή. Η θεα ήταν φανταστική. Προς το νότο αντίκριζες όλο τον χιονισμένο Ταΰγετο μαζί με τις κορυφές του, προς τα δυτικά φαινότανε το τουριστικό της Καλαμάτας, ενώ ανατολικά η πεδιάδα της Λακωνίας. Ντύθηκα γρήγορα και άρχισα να κατηφορίζω φτάνοντας στη θέση (κοπριές) παρατήρησα στην απέναντι πλαγια ένα μονοπάτι κακοδιατειρημενο χωρίς σηματοδότηση. Αποφάσισα να το ακολουθήσω όπου μετά από είκοσι λεπτά βρέθηκα σε ένα πολύ παλιό οικισμό με πεζούλες, αλώνι, και ένα σπιτάκι, με σκεπη από πλάκες που είχε πέσει πριν από πολλά χρονια. Το μονοπάτι από εκείνο το σημείο και μετά χανότανε κάτω από το χιόνι σε πλαγια που δεν την χτύπαγε ο ήλιος και έτσι επέστρεψα. Κατηφορίζοντας έφτασα πάλι στη θέση Σέλα αλλα επειδή ήθελα να προσθέσω υψομετρική και χιλιόμετρα επέλεξα να παο (ανάποδα) προς Περγαντέϊκα και έπειτα στο μοναστήρι της Φανερωμένης, υπολογίζοντας ότι με την επιστροφή και την ανάβαση για Σέλα θα έφτανα το όριο των 2000m της υψομετρικής. Από εκεί κατηφόρισα πάλι προς την πολιτεία του Μυστρά... όταν κοίταξα το ρολοι μου το χρονόμετρο έγγραφε 6:40h με υψομετρική +2,358m. Το ίχνος τις διαδρομής μπορείτε να το βρείτε εδώ http://connect.garmin.com/activity/72840121.

2011-02-26T22:57:00.006+02:00

50 και 100 χλμ στην Ψάθα 26-2-2011

Ο Βαγγέλης Μπάκας τερμάτισε των αγώνα 100 χιλιομετρων στα Μέγαρα(προκριματικός για Σπάρταθλον) και μάλιστα και σε ΠΟΛΥ καλο χρόνο 9:02... ένας αγώνας ο οποιος θάθελα πολύ να συμμετάσχω ύστερα από τα 100 χιλιόμετρα το 2008 όπου χρειάστηκαν δώδεκα ώρες να το τερματίσω. Θα ήταν μια καλή ευκαιρία για συγκρίσεις κλπ... Αλλά ελπίζω του χρόνου στον "Ολύμπιο δρόμο 180 χιλιομέτρων" με χρονικό όριο 28 ωρών. Συγχαρητήρια Βαγγέλη και Βασιλη Περικλεους για τον χρόνο σας...

*Επίσης στην απόσταση των 50 χιλιομέτρων έχουν τερματίσει και μερικοί Σπαρτιάτες τους οποιους θα τους αναφέρω όταν γίνει δημοσίευση της λίστας των τερματισμού

8 344 ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 1954 Α 4:28:26 Ο. ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ
25 249 ΣΠΥΡΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 1955 Α 5:09:40 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ
29 17 ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 1976 Α 5:12:37 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ
48 429 ΜΙΧΕΛΟΓΓΟΝΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 1954 Α 5:38:10 ΦΕΙΔΙΠΠΙΔΗΣ ΠΑΤΡΩΝ
67 394 ΚΟΥΚΟΥΛΑΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 1978 Α 5:57:02 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ
68 533 ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ ΗΛΙΑΣ 1972 Α 5:57:06 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ

2011-02-23T02:24:00.006+02:00

Μυστράς - Τσάρκος +1700m

Την Κυριακή ήθελα να τρέξω μια ανάβαση στον Ταΰγετο και να το συνδυάσω με "λίγο" χιόνι. Η εβδομάδα πήγαινε καλά με τις πρώτες μου διαλειματικές να μην μου δίνουν πόνους και έτσι ξεκουράστηκα μια μέρα και την επομένη(Κυριακή) έκανα την παρακάτω διαδρομή. http://connect.garmin.com/activity/69311411

Ξεκίνησα από Μυστρά και κατέληξα λίγο πριν τον βοτανικό σταθμό(Τσάρκος). Η διαδρομή ήταν μια χαρά στην αρχή αλλα καθώς πλησίαζα τα 1100m άρχισε το χιόνι. Άλλαξα τα παπούτσια μου και συνέχισα, το ύψος του χιονιού άρχισε να ανεβαίνει με αποτέλεσμα ο ρυθμός όταν κοίταξα το garmin μου ήταν 52min/Km!!!! Το χιόνι ήταν τόσο πολύ που έμπαινε σχεδόν ΟΛΟ το πόδι μου μέσα στο χιόνι.

Πραγματικά δυσκολεύτηκα παρα πολύ γιατί τα παπούτσια μου από το πολύ χιόνι έβγαιναν από τα πόδια μου ενώ δε μπορούσα να τα σφίξω πιο πολύ επειδή τα χερια μου ήταν είδει παγωμένα. Στην επιστροφή νόμιζα ότι θα ήταν πιο εύκολα αλλα με τον κατήφορο βούλιαζες όλο και πιο πολύ μέσα στο χιόνι. Μόλις κατόρθωσα και βγήκα από το χιόνι (είχαν είδει περάσει 5 ώρες), άλλαξα τα παπούτσια μου, έφαγα κάτι ντύθηκα και αμέσως ξεκίνησα για την επιστροφή. Το χιόνι με καθυστέρησε παρα πολύ όπου τελικά έκανα 6:30 ώρες να επιστρέψω στο Μυστρά.

Η διαδρομή πολύ όμορφη, αλλα χωρίς τον σωστό εξοπλισμό βάζεις τον ευατό σου σε κίνδυνο. Τελικά η διαδρομή με πήγε πίσω, γιατί μετά από 6:30 ώρες διαδρομής πρέπει να ξεκουραστείς κατάλληλα για να μην σου βγούν τραυματισμοί. Έτσι στο υπόλοιπο τις εβδομάδας θα κυλήσει χαλαρά και μέσα στο σαββατοκύριακο ίσως τρέξω ένα μικρό trail run.

2011-02-18T23:55:00.000+02:00

Αρχίζω και νιώθω καλά και μετανιώνω όλο και πιο πολύ που δεν θα πάω στον αγώνα 100Km στα Μέγαρα. Αλλα! Πάντα υπάρχει ένα "Αλλά" που μας συνετίζει. Δεν θα ήθελα να πάω στα Mέγαρα μόνο για την εμπειρία, εφόσον έχω τρέξει σε δρόμο τέτοια απόσταση, αλλα θα ήθελα να έχω σαν στόχο το όριο των 100Km σε 10:30h που είναι και το όριο για το "Σπάρταθλον", αυτά σε συνδυασμό με τους τραυματισμούς από Utmb και Ροδόπης με επιφυλάσσουν να τρέξω. Την τετάρτη έκανα μια διαδρομή η οποια συνδυάζει μονοπάτι και άσφαλτο (10Km+10Km) με +700m υψομετρική http://connect.garmin.com/activity/68570016 και την επομενη ένιωθα έτοιμος να ξανατρέξω, αλλα επίτηδες έκανα εναλλακτική προπόνηση με ποδήλατο, μου φαίνεται ότι αυτό το στιλ εναλλαγών ποδηλάτου και τρεξίματος μου ταιριάζει από ενεργειακής απόψεως αλλα και από την πλευρά τον τραυματισμών στα πόδια μου. Σήμερα (παρασκευή) ένιωθα κάπως καλά και το πίεσα (για τα δικά μου δεδομένα) προσπάθησα να κρατήσω έναν ρυθμό με 5min/km http://connect.garmin.com/activity/68896218 το οποιο βγήκε ωραία και στρωτά...

2011-02-15T11:26:00.006+02:00

Είναι η τρίτη εβδομάδα ουσιαστικής'(λέμε τώρα) προπόνησης που διανύω...

Δυσκολευόμουν αρκετά να πείσω τον εαυτό μου να κάνω έστω και μια διαλειμματική την εβδομάδα, (ειδικά τώρα που χιόνισε στον Ταΰγετο) και έτσι τα (μικρά)long runs στα μονοπάτια του Ταυγετου με κέρδιζαν. Όμως τελικά έπεισα τον εαυτό μου, και έτσι έκανα 5 χιλιόμετρα ζέσταμα και 500m ανηφόρα 80% με +25m θετική υψομετρική, με χαλαρό τρέξιμο επιστροφή επί 5, και μετά αλλα 5 χιλιόμετρα χαλάρωμα, ασκήσεις κορμού, μονόζυγο, και διατάσσεις. Ο όγκος ήταν μεγάλος όπως μου φάνηκε μετά, αφού είχα καιρό να κάνω τέτοια προπόνηση. Μετά ένιωθα αρκετά καταπονημένος αλλα όχι πιασμένος. Σήμερα νιώθω καλά και ίσως κάνω λίγο ποδήλατο πολύ χαλαρά... δεν κοιτάω τόσο πολύ τα χιλιόμετρα που κάνω εβδομαδιαίως αλλα πιο πολύ πως είναι τα πόδια μου, μετά από τους καμένους τετρακέφαλους που είχα μετά την Ροδόπη, όπου έκανα ένα μηνα να συνέλθω.

Πολλοί γνωστοί μου προετοιμάζονται για τα 100 χιλιόμτερα (flat) στα Μέγαρα, έναν αγώνα ουσιαστικό για μένα λόγο προκρίσεως του Σπάρταθλον που προσφέρει αλλά δεν έχω προλάβει να κάνω ειδική προετοιμασία για αυτόν τον αγώνα και έτσι θα τον αφήσω να πάω φρέσκος στη Καρδαμύλη, ίσως ο αγώνας τον Μεγάρων να αντικατασταθεί από των Ευχίδιο άθλο (100χιλ.) τον Μάιο. Αλλα έχει αρκετή ανηφόρα ο αγώνας, όπου η πρόκριση για το Σπάρταθλον είναι πολύ δύσκολη.

* http://connect.garmin.com/activity/68289364

2011-02-06T07:00:00.008+02:00

Το video της διαδρομής του προηγουμενου post. Το gps track της διαδρομής μπορείτε να το βρείτε εδώ:
http://connect.garmin.com/activity/66703575

Trail run around Mystra(snow)

2011-02-05T17:36:00.003+02:00

Μόλις γύρισα από άλλο ένα (μικρό) longrun στα βουνά του Ταϋγέτου... η αφορμή είναι ότι: για πρώτη φορά μετά από τον ROUT στη Ροδόπη αρχίζω και νιώθω καλά με τα αργά τρεξίματα μου. Φερ ειπείν μέσα σε μια εβδομάδα έχω κάνει 3 trail runs με συνολική υψομετρική ~3000m. Για χρόνους και ρυθμό δεν το συζητάμε, εξάλλου αρχίζουμε με βασική αντοχή... Το σημερινό Long run παρά ήταν αργό και τεμπέλικο... διότι είχα κάμερα μαζί μου επόμενος να περιμένετε μεγάλες υπερπαραγωγές στο youtube... ο βασικότερος λόγος ήταν, ότι έκανε καλή μέρα, μετά τις πρόσφατες χιονοπτώσεις και έτσι ήθελα να τραβήξω με την κάμερα μου το χιονισμένο τμήμα της διαδρομής. Το περίμενα πως και πως, αλλάζει εντελώς το τοπίο με το χιόνι γύρω σου... Αυτά προς το παρόν....

2010-12-02T13:45:00.010+02:00

ROUT 2010

rout 2010 100miler

Είναι λίγο αργά για περιγραφές αλλά χρωστάω και εγώ την περιγραφή της εμπειρίας μου στον Rout 2010...

Ξεκινήσαμε από την Αθήνα μια δυνατή ομάδα αθλητών ο καθένας με τις ιδιαιτερότητες του ...εγώ ο Βαγγέλης ο Nίκος και ο Γιάννης... Φτάσαμε στο δασικό χωριο μετά από 6-7 ώρες... και οργανωθήκαμε για την εκκίνηση που δινόταν την παρασκευή στις 5-6 το πρωί. Όλα πήγαιναν ρολόι, ούτε αχίλλειους, ούτε τραυματισμούς, ούτε τίποτα αυτήν την φορά, μετά από τον αγώνα μου στις Άλπεις είχα κάνει άλλες τρεις προπονήσεις στο βουνό, όλες πάνω από 2000m θετικής υψομετρικής ενώ η τελευταία 2 εβδομάδες πριν τον ROUT ήταν +2700m... ίσως και αυτό να μου κόστισε στο τέλος...

Μπαίνουμε στον αγώνα όλα χαλαρά και καλά. Στην αρχή στον χωματόδρομο πηγαίνω μαζί με Βαγγέλη και Νίκο... όταν μπαίνουμε στο μονοπάτι των καταρρακτών ο καθένας πηγαίνει με τον ρυθμό του, μέχρι να συνηθίσουμε τις κλήσεις το έδαφος κλπ. Σε κάποια φάση συναντάω ένα γκρουπάκι με Βαγγέλη, Πολυχρονίδη και Νίκο... Η κατηφόρα πάει ωραία και στρωτά εγώ χάνομαι όμως καμιά φορά μέσα στο σκοτάδι και το γκρουπάκι αρχίζει και ξεμακραίνει... έπειτα από λίγο συναντώ τον Νίκο... <<εσύ για να πηγαίνεις έτσι κάτι θα ξέρεις>> του λέω και αποφασίζω να μην τον προσπεράσω... πηγαίνουμε για λίγο μαζί... περνάμε όλα τα ρυάκια μαζί χωρίς να βραχώ, ενώ ο Νίκος παραπατάει και πατάεϊ μέσα στα νερά. Με τον Νίκο φτάνουμε στο τελευταίο ποτάμι μαζί, αυτός βγάζει σακούλες και περνάει, ενώ εγώ κάθομαι και βγάζω τα παπούτσια/κάλτσες για να διασχίσω το ποτάμι κάθομαι στην άλλη άκρη στεγνώνω πόδια κλπ και συναντώ την Δημητρη.T, αυτός περνάει απέναντι με προσεκτικές κινήσεις και συνεχίζει μαζί με ένα νέο δυνατό παιδί, Θεμιστοκλή.A. Από εκεί συνεχίζει ένας ωραίος χωματόδρομος όπου συναντάω και πάλι τους (Δημητρη.T + Θεμιστοκλή.A) όπου έχουν σταματήσει για λίγο, εγώ συνεχίζω χωρίς κανένα πρόβλημα...

Από εκεί συνεχίζει ένα ωραίο κατηφορικό κομμάτι μέχρι να βγείς σε έναν δρόμο όπου το διασχίζεις και συνεχίζεις για την Πρασινάδα... σε κάποιο σημείο μπαίνω μέσα σε ένα χωματόδρομο και αντί να ακολουθήσω το σηματοδοτημένο μονοπάτι συνεχίζω την πορεία του χωματόδρομου περνάνε 5, 10 ,15 λεπτά και με βγάζει σε δρόμο πάλι ... καταλαβαίνω ότι κάτι δεν πάει καλά και επιστρέφω με ανηφορικές τραβερσες μέχρι να ξαναμπώ μέσα στο μονοπάτι του αγώνα, και έτσι από περίπου 8ος χάνω περίπου 7 θέσεις και είμαι περίπου στη 15η θέση, εδώ κάνω ένα λάθος και ΠΡΟΣΠΑΘΩ να ανακτήσω τις χαμένες θέσεις πράγμα που μου ΤΟΝΙΖΕΙ ο Νίκος Κίτρινος, Αλλα δεν τον ακούω και συνεχίζω τον αγώνα μου.

Φτάνω Πρασινάδα, σε μια σχετικά καλή κατάσταση αλλά αγχωμένος για το λάθος μου , και συνεχίζω...από εκεί προσπερνάω μερικά άτομα και φτάνω στο πρώτο δυνατό γκρουπάκι πριν τις μεγάλες κατηφόρες τις Οξίας... (Παπουνίδου, Καμαριανάκης, και πάλι Θεμιστοκλής και Goutobre...), εδώ το γκρουπάκι πάει καλά με ωραίο ρυθμό οπου τους παρασέρνω, και πηγαίνω λίγο γρήγορα στις κατηφόρες... φτάνουμε στη Ζαρκάδια (40Km) και είμαι και πάλι 7ος. Με το γκρουπάκι αυτό φτάνουμε μαζί σχεδόν στο 3ο κεντρικό σταθμό (Κρούσοβο) κάθομαι τρώω ζυμαρικά και ετοιμάζομαι για την αναχώρηση μου... Τονίζω ότι έχει αρχίζει να βραδιάζει και να χιονίζει... Ξεκινάω ενώ έχουνε αρχίζει να (Ζελεδιαζουν) οι Μύες μου... και να πονάνε, σκέφτομαι ότι έχω αρκετό αγώνα μπροστά μου και ότι θα μου περάσει αλλά όσο περνάει ο χρόνος οι γενικοί πόνοι στα πόδια μου δυναμώνουν...

Από εδώ και πέρα αρχίζουν τα προβλήματα... Συνεχίζοντας προς τον 4ο κεντρικό σταθμό ... η Ναταλία, ο Ν. Κίτρινος, ο Θεμιστοκλής, ο Καμαριανάκης χάνονται μέσα στο σκοτεινό δάσος... ενώ έχω προβλήματα και στην κατηφόρα όπου έχουν αρχίσει τα πόδια μου να αγκυλώνουν... φτάνω στην Πυραμίδα 81Km και κοιτάω ότι είμαι στη 10η θέση... αλλα οι κατηφόρες πηγαίνουν όλο και πιο αργά...

Σε κάποια φάση πηγαίνουμε μαζί με τον Καλλικράτη G. αλλα μόλις βγαίνουμε στον χωματόδρομο μέχρι το 4ο σταθμό αρχίζει και ξεμακραίνει... Ενώ μπαίνω στον 4ο σταθμό Άλικοι 102Km ο Goutobre είναι έτοιμος να φύγει ... από εδώ και πέρα αρχίζουν τα σοβαρά προβλήματα. Κάθομαι στον σταθμό αλλάζω μπλούζα, τρώω κάτι, και περνώ ένα ντεπόν για τους Πόνους στα πόδια μου. Ενώ φεύγω από τον σταθμό μόλις μπαίνει στον σταθμό ο Μπαμπατσος Α. με προβλήματα υποθερμίας, το ντεπόν αρχίζει και ενεργεί, μετά από μισή ώρα και έτσι μπορώ και τρέξω για λίγο αλλά μετά από μια ώρα, πάλι αρχίζουν οι πόνοι που με καθυστερούν παρα πολύ στο κομμάτι αυτό του μέγα ρέματος που βγαίνει πολύ δύσκολα... είμαι για τα καλά μέσα στο πυκνό σκοτάδι πρωινές ώρες, με τον Νέστο στα δεξιά, μέσα σε πυκνή σχεδόν καταθλιπτική βλάστηση... και οι πόνοι να είναι αβάσταχτοι... εδώ με περνάνε αρκετοί αθλητές και φτάνω στη Ζαρκάδια στη 13η θέση... έχω σκοπό εδώ να σταματήσω η να ξεκούραστο μέχρι το κλείσιμο του σταθμού, και να συνεχίσω με τον χρόνο που μου απομένει. Οι διασώστες με βοηθούν να συνέλθω και στην σκηνή συναντώ τον Θεμιστοκλή με προβλήματα και αυτός, αλλα είναι διατεθειμένος να συνεχίσει ακάθεκτος... μετά από 1:30h περίπου η κατάξη μου δεν έχει αλλάξει και αποφασίζω να συνεχίσω. Οι ανηφόρες της Οξίας βγαίνουν καλά με καλο ρυθμό για την κατάσταση μου, αλλά μόλις τελειώνει η επήρεια του παυσίπονου στη Ζάρκάδια πάλι αρχίζουν οι αφόρητοι πόνοι... φτάνω στη Σιλί, πρωινές ώρες με την Ανατολή και παχνί γύρο μου από τις χαμηλές θερμοκρασίες, εδώ από την ενδοεπικοινωνία σε έναν σταθμό ακούω ότι ο Βαγγέλης μόλις τερμάτισε... (χάρηκα πολύ γιατί έχουμε κάνει ΠΟΛΛΕΣ προπονήσεις μαζί στον Ταϋγετο) εδώ συναντώ τους πρώτους αθλητές του ROUT trail ... και όλους τους υπολοιπους μέχρι την Πρασινάδα. Κάθομαι και τρώω στην Πρασινάδα, και ακούω μια φωνή πίσω μου, είναι ο Δημήτρης T. με τον Καζούρη.Δ είναι σε πολύ καλή κατάσταση και συνεχίζουν δυνατά για το τέλος. Εχω φτάσει σε σημείο να παρακαλάω για ανηφόρα γιατί τα πόδια μου κλειδώνουν στην παραμικρή κατηφορική κλίση, και φτάνω τελικά στην μεγάλη ανηφόρα του Θεολόγου, πραγματικά υπέροχο κομμάτι, αλλά μόνο όταν έχεις πόδια να το τρέχεις... μέσα στο δάσος μόνος μου οι ώρες φαίνονται αιώνες... και παρακαλείς να βγείς να δεις λίγο ουρανό, τελικά φτάνω στη κορυφή, και με βοηθούν και πάλι οι διασώστες να με συνεφέρουν, από εδώ και πέρα... 155Km έχω μια κατηφόρα, και μια ανηφόρα μέχρι τους καταρράκτες, και έναν ελαφρά ανηφορικό χωματόδρομο μέχρι τον τερματισμό... λίγο πριν τον χωματόδρομο που σε οδηγεί στον τερματισμό συναντώ τους πρώτους από το Ροδόπη Trail και με προσπερνούν και αυτοί... για τον δικό τους τερματισμό. Φτάνοντας στο χωματόδρομο κάθομαι για λίγο στον σταθμό και αρχίζω τα τελευταία 8Km αγώνα μετά από 37 ώρες αγώνα. Δεν μπορώ να τρέξω πλέον και ο δρόμος με δυσκολεύει πολύ συνεχίσω προσπαθώ να κάνω γρήγορο περπάτημα αλλά τα χιλιόμετρα απλά δεν περνούν... έχω καλύψει το σώμα μου με ισοθερμική κουβέρτα για να με κρατήσει ζεστό ενώ νιώθω ότι έχω πυρετό. Καθώς βραδιάζει δεν είμαι καν σίγουρος ότι βρίσκομαι στο σωστό δρόμο και αρχίζω και βλέπω οπτασίες, μεταξύ των φυλλωσιών και της πυκνής βλάστησης, το μυαλό σου αρχίζει και βλέπει πράγματα που δεν είναι εκεί...(πράγμα που δεν μου έχει ξανασυμβεί) μπερδεύει σκιές με διάφορες εικόνες, ενώ όταν φτάνεις στο σημείο που νομίζεις ότι είδες μια σκηνή, έναν άνθρωπο, ένα αυτοκίνιτο, αλλά δεν είναι τίποτα εκεί...

1-2 Km πριν τον τερματισμό παρουσιάζονται κάποιοι εθελοντές και με συνοδεύουν... φτάνω στον τερματισμό... αρχίζουν και χτυπάνε οι κουδούνες... ήθελα να τρέξω στο τέλος, αλλά δεν τα κατάφερα και απλά περπατάω πιο γρήγορα. Ο Χ. Κατσάνος μου πιάνει τα χέρια και μου τα σηκώνει. Ο αγώνες μου τελειώνει μετά από 39 ωρες προσπάθειας, ένω τελευταία 8Km βγήκαν σε 2 ώρες ... Στον τερματισμό με περιμένει προς έκπληξη μου ο Γκουνκό Αλέξης και με βοηθάει να παω στον κεντρικό ξενώνα του δασικού χωριού εκεί με περιμένουν όλοι οι γνωστοί πλέον, από τους αγώνες βουνού.

Συμπεράσματα...

1) Ισως μου στοίχισε η απότομη αυξομειώσει του ρυθμού στο 22Km

2) Ισως οι τελευταίες τρεις προπονήσεις όλες πάνω από +2000m στο βουνό με όπου σε συνδυασμό με τις προπονήσεις για τις Άλπεις ήταν πάρα πολλές για την ΡΟΔΟΠΗ

3) Ο αγώνας είναι πολύ δύσκολος όχι τόσο πολύ λόγο του τερέν αλλα επειδή έχει Λίγους σταθμούς οι πιο πολλοί εκτεθειμένοι στα στοιχεία της φύσης πράγμα που το κάνει πιο δύσκολο από το UTMB θα έλεγα...

2010-11-13T12:34:00.002+02:00

Μια διαφορετική όψη του Ταϋγετου από την δυτική του Πλευρά από τον ΕΟΣ Καλαμάτας, μαζί με τον φίλο μου Βαγγέλη... Έχω πολύ καιρό να ταξιδέψω στον Ταϋγετο με τα "Trail runners" μου εξαιτιας της κοπώσεως... Οσο πιο πολύ λείπω από το βουνό τόσο πιο πολύ θέλω να τρέξω στα μονοπάτια του ...

2010-10-30T01:22:00.000+03:00

Rodopi Ultra Trail (ROUT), is a tough adventure footrace strictly for experienced runners who compete in semi-autonomy conditions a distance of 162 kilometers (100 miles) running or walking along abandoned paths and trails through the tremendous scenery of the Rodopi Mountains National Park in Northern Greece.

2010-10-21T17:12:00.001+03:00

Το Rodopi Ultra Trail (ROUT) είναι αγώνας ορεινής υπεραντοχής, που γίνεται στις 8-10 Οκτωβρίου 2010 στην οροσειρά της Κεντρικής Ροδόπης, 162Km +8000m

2010-10-14T18:47:00.011+03:00

Ακρωτηριασμός Χωρίς Αναισθητικό

Ύστερα... ένιωθα τόσο κενός που δεν ήθελα λέξη να βγάλω λέξη να γράψω για αυτην την φαρσοκωμωδία την οποια εγώ ο ίδιος επέλεξα να είμαι το κεντρικό της πρόσωπο... Όχι δεν έπαιξα, όχι Δεν χόρεψα πάνω στα βράχια... λύγισα μετά το 101km, όλα ήταν βαφτισμένα μέσα στον πόνο.. κάθε βήμα μου, κάθε ανοιγόλκλιμα των βλεφάρων μου ένιωθε τις σουβλιές από τους πόνους στα βήματα μου, ο αγώνας από θρίαμβος μετατράπηκε σε τραγωδία... μετατράπηκε σε αγώνα ΜΗ εγκαταλείψεως... σε Διαδρομή με στόχο τον τερματισμό... "Ακρωτηριασμός Χωρίς Αναισθητικό" <--- αυτός θα ήταν ένας τίτλος που θα ταίριαζε στο συναισθημα μου... δεν υπήρχαν αυτή την φορα παιχνίδια με νεράιδες είχαν φύγει όλες... Φρικτοί πόνοι αγκάλιαζαν τα σκέλια μου, μια μυστική άυρα γύρο τους με γείωνε με το προπαρτορικο μας αμάρτημα... Η ζωή μέσα από τον πόνο προέρχεται...... Όλα ισως να είναι στο επίπεδο του μεταφυσικού αλλα το μυαλό μας παίζει πολλές φορες παίχνιδια με την πραγματικότητα...

Το Βουνό Μεταφυσικό και μελαγχολικό και καταθλιπτικό, γύρο μου ψιλά δέντρα, με το ποτάμι μέσα στο Διαβολόρεμα... να έχεις πόδια να τρέχεις, να πηδάς και να κανεις σάλτους, πάνω από τις πέτρες, να σε φτάσουν στη Ζαρκαδιά αλλά να είσαι καταδικασμένος αλυσοδεμένος με μολύβδινη σφαίρα και να βραδυπορείς απίστευτα λόγο των πόνων.... μέσα στο δασος της Οξίας οι αναβάσεις να είναι κάπως καλύτερες, αλλα του Θεολόγου ούτε και ο ίδιος ο Θεός δεν την είδε τέτοια ανάβαση.... Οι Κατηφοριές όμως να είναι δυσκολότερες από όλες τις προσπάθειες... Τελευταία ανάβαση του καταρράκτη και έπειτα 8km χωματόδρομου, ελάχιστα ανηφορικού.... 8Km σε .... 2 ώρες και μετά ο τερματισμός... και μετά σιωπή...

2010-10-06T00:11:00.003+03:00

Έφτασε η ώρα... τελικά να δοκιμαστούμε για 2η φορα στα 100 μίλια ελπίζουμε αυτή τη φορα ο καιρός να μας βοηθήσει "όλα τα αλλα είναι στη θέση τους..." ένα βιντεάκι "teaser" της διαδρομής Παραπάνω, ενώ για live αποτελέσματα στα παρακάτω LINK...

http://www.rout.gr

http://www.rout.gr/index.php?name=rout&file=filter_results

2010-09-18T17:39:00.002+03:00

Trail run Σπανακάκη και πάλι

Ίδια διαδρομή περίπου τουλάχιστον τα πρώτα 13K .. επίτηδες όμως για νά συγκρίνω χρόνους κλπ... Αυτή φορα με μπατον ... σαφώς πιο αργά ... αλλα σε μερικά κομμάτια τα ίδια και πιο γρήγορα...σε γενικές γραμμές πιο αργά ... ίσως να φταίει το νυχτερινό Πεδίο... Ξεκίνησα 5:17 Το πρωί ... Μέσα στο Δασος μονος μέσα στη νύχτα ....Αγριεύεσαι... Περιμένεις να ξημερώσει... Άρχισε να Χαράζει όταν έφτασα Αναβρυτή... Προτίμησα η πρώτη ανάβαση να είναι και η μεγαλύτερη... καθότι ήξερα ότι θα ήταν ζεστη ημερα... έφτασα μετά από 14K και +1800m θετικής αναβασης σε 3:20h στα 2024m, από εδώ η θεα μαγευτική από τα δυτικά ο Mεσσηνιακός κόλπος, βόρεια ο Λακωνικός μαζί με την κορυφογραμμή του Tαυγετου και ανατολικά ο πάρνωνας ... έπειτα έχει ένα δύσκολο κομμάτι Κορυφογραμμής μέχρι τον βοτανικό σταθμό στα 1700m...

Ήθελα να κάνω τμηματικές αναβάσεις παρα μια μεγάλη ανάβαση και ύστερα κατάβαση.

Έτσι κατηφόρισα γρήγορα, ένα ωραίο και γρήγορο τεχνικό κομμάτι, και μετά ανηφόρα για Λακκώματα... σε κάποια σημεία ήθελα να αφήσω τα μπατον ... και να βάλω μονο πόδια στην ανάβαση πράγμα που έκανα μετά στην τελευταία ανάβαση.... Η τελευταία κατηφόρα βγήκε εξουθενωμένα ίσως λόγο ζεστης η ενέργειας.... σε γενικές γραμμές 7:47h, 37.8Km, +2704m ... Για γραφήματα της διαδρομής κάνετε click http://connect.garmin.com/activity/49458865...

2010-09-13T23:49:00.007+03:00

Ultra Trail Mont Blanc 2010 - ένα από τα πιο ωραία βιντεάκια που έχω δει

Χτες Κυριακή έκανα το πρώτο βουνό μετά το 90ari στις Άλπεις...(28-8-2010) Ακολούθησε μια εβδομάδα ξεκούρασης, ενώ η επομενη βγήκε με 90Km συνολικά με το μεγάλο long run να περιλαμβάνει 30Km απόστασης με +1991m θετικής υψομετρικής μέσα σε 05:18:36 περίπου... Επίτηδες δεν χρησιμοποιήσα Μπατόν γιατί 1) ένιωθα αρκετά ξεκούραστος, και 2) Για να συγκρίνω την διαδρομή με προηγούμενες αναβάσεις με Μπατόν ... Τελικά η διαδρομή μέχρι ένα σημείο βγήκε νομίζω 20 λεπτα πιο γρήγορα αλλα στα τελευταία 200m ανάβασης άλλαξα φορά γιατί μαζεύτηκαν μάυρα σύννεφα και έτσι συμπλήρωσα την θετική υψομετρική με το μονοπάτι που σε πάει στο Βοτανικό σταθμό...

/* Εδώ θέλω να πω ότι εάν κάνεις προπονήσεις στο τερέν του Ταυγετου, το Utmb από την άποψη του τερέν, θα σου φανεί πιο εύκολο εγώ τουλάχιστον έτσι ένιωσα ακόμα και στην τελευταία ανάβαση που μου θύμισε πολύ ελληνικό κακοτράχαλο βουνό...*/

Ξεκίνησα αρκετά αργά, πράγμα που σημαίνει ότι με έπιασε νύχτα στο βουνό αλλα ο Myo ΧΡ της petzl δουλεύει μια χαρά σε τέτοιο τερέν ακόμα και εάν θέλεις να κινηθείς γρήγορα... Προτιμώ να τρέχω ήσυχα μέσα στην νύχτα παρα μέσα στον ήλιο...

Κουβαλούσα υποχρεωτικό και βασικό εξοπλισμό μαζί με 2 μπανάνες και 3-4 γελάκια...

Το gps track της ανάβασης μπορειτε να το βρείτε εδώ http://connect.garmin.com/activity/48817585. Η διαδρομή είναι πολύ απαιτητική με ανάβαση από τα 200m στα 2000m στα πρώτα 14K ενώ μετά από το 15 μέχρι το ~29 έχει ένα πολύ ωραίο τεχνικό κομμάτι μέχρι τον Μυστρά... έχει μάλιστα και παρακλάδια... για να συμπληρώσεις υψομετρική...

Αυτήν την εβδομάδα... θέλω να κάνω 100K συνολικά αλλα πιο πολύ με μεγάλα αργά κομμάτια παρα με καθημερινές μικρές προπονήσεις, κατά προτιμήσει βουνό και χωμάτινο terrain, ο δρόμος μου βγάζει τραύματα... έτσι την πάτησα 1 μηνα πριν απο το UTMB... Θα δουμε...

2010-08-31T17:27:00.011+03:00

My race... Ο αγώνας μου στο UTMB 2010

Ύστερα από μια προετοιμασία 8 μηνών και 2000Km και άνω έφτασε η στιγμή να βρεθώ στην εκκίνηση του UTMB... Πραγματική συγκινητική εκκίνηση... μονο που μερικά λεπτά πριν είχαν αρχίσει να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες... που να ξέραμε μετά ότι οι σταγόνες θα μετατρέπονταν σε καταιγίδα... κλπ.. Θέλω να πω ότι η βροχή με ένα καλο αδιάβροχο... μαζί με τι συνεχιζόμενη κίνηση και σωστή διατροφή και την διατηρήσει σωστής θερμοκρασίας σώματος δεν θα πειράξει και παρα πολύ τον δρομέα...

συνεχίζουμε....

Μετά την εκκίνηση, αρχίζουμε μετά από 6' να τρέχουμε και αρχίζει η πρώτη ανηφόρα των 700+ με πολύ λάσπη, όχι μονοπάτι, πιο πολύ σαν χωματόδρομος ανηφορικός... Εγώ όμως να νιώθω λίγο έξω από τα νερά μου λόγο αποχης 30 ημερών από το ορεινό τρέξιμο λόγο αχιλλειoύ παρόλα αυτά δεν νιώθω ενόχληση στον αχίλλειο και φτάνω St.Grevais σε 3.13 ενώ ο βαγγέλης και η Ιrena σε 3.01 περίπου... πράγμα που επαναλιφτικε και στη 2η εκκίνηση...

Τελειώνοντας την ανάβαση άρχισε μια έντονη κατηφόρα (μονοπάτι) αλλα με πολύ λάσπη εδώ εφαρμόζω μια τεχνική γλιστρήματος παρα τρεξίματος... για να κατεβω μέχρι το St.Grevais ... μπαίνω στον σταθμό και μου λένε the race is OVER [game OVER] που λένε.... στην αρχή δεν το πίστευα... ρωτάω και διπλα μου λένε το ίδιο...

Όλοι οι αθλητές μούσκεμα έτοιμοι να φύγουν για τον επόμενο σταθμό να ακούνε την ψυχρολουσία... μαζευόμαστε σιγά σιγά στην αίθουσα ανεφοδιασμού... έβγαλα τα βρεγμένα μου ρούχα άπλωσα και μερικά μέχρι να ανακοινώσουν τι θα κάνουμε στη συνεχεια... πως θα φτάσουμε πλέον στο Chamonix... Μου περνάει από το μυαλό να κάνω την διαδρομή αντίστροφα αλλα αμέσως έφυγε αυτή η σκέψη στο μυαλό μου... Ανακοινώνουν ότι θα πάρουμε το Tram για να φτάσουμε στο parking με τα λεωφορεία... αλλα επειδή γινόταν χαμός ακόλουθο κάτι γάλλους από ένα μονοπάτι που μας έβγαλε κατευθείαν στα λεωφορεία...

Εκεί πετυχαίνω τον Βαγγέλη και την Irena και ξεκινάμε για Chamonix στο κατάλυμα μας...

Παρατάω τα πράγματα έτσι όπως ήταν βρεγμένα/λασπωμένα κάνω ένα μπάνιο και κατεβαίνω κάτω στο σαλόνι να δούμε τι θα κάνουμε.. επικρατεί μια τσαντίλα, και απογοήτευση.... άλλοι όμως προσπαθούν με χιούμορ σώσουν την κατάσταση.

Η ώρα έχει πάει περίπου 3:26, εμείς άυπνοι να συζητάμε και έρχεται το εξής μήνυμα στο κινητό μου... "; ότι αύριο αναχωρούν λεωφορεία από Chamonix για Κουρμαγιέρ για να δοθεί 2η εκκίνηση". Με τα πολλά πάω για ύπνο χωρίς καμια όρεξη να ξυπνήσω στις 6:30 το πρωί να παο να τρέξω 88Km σε κακοκαιρία... Ο Βαγγέλης όμως είναι αποφασισμένος... Σηκώνεται το πρωί συζητάει με τους υπολοιπους.... και ετοιμάζεται... εγώ γυρνάω πλευρό στο κρεβάτι μου ( ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ). Αφού ετοιμάστηκε κλείνει η πόρτα κάθομαι και σκέφτομαι για 2-3 λεπτά... και τινάζομαι από το κρεβάτι μου και αρχίζω και εγώ με σπασμωδικές κινήσεις να ετοιμαστώ για τον αγώνα για να προλάβω του άλλους συγκεκριμένα τους

Irena+Βαγγέλη, και Γκανασούλης Γιάννης, Ταγίκας Δημήτρης, Δεσποινιάδης Δημήτρης. στην Βιασύνη μας όλοι ξεχάσαμε από κάτι (Gelakia, ζεστά ρούχα, σκούφους κλπ.) Μερικά ήταν και βρεγμένα από το βραδυ.. Τελικά επιβιβαζόμαστε στα λεωφορεία και φτάνουμε στο Κουρμαγιέρ.. Αρχίζουμε και δένουμε σιγά σιγά σαν ομάδα βοηθώντας ο ένας τον άλλων αναπληρώνοντας μικρές η μεγάλες ελλείψεις ρουχισμού κλπ... Ξέραμε ότι ο Καιρός δεν ήταν καλός και έπρεπε να προετοιμαστούμε για αυτό...

εκκίνηση νούμερο #2 από Κουρμαγιέρ...

Η ομάδα μας μπαίνει στην ουρα που είχε σχηματιστεί ενώ μαθαίνουμε ότι τελικά και η Ναταλία τρέχει αλλα είναι στις πρώτες γραμμές...

Δίνεται η εκκίνηση και ξεκινάμε μαζί Βαγγέλης, Irena, εγώ, και ο Βασίλης... ενώ ξέρω από μέσα μου ότι στις αναβάσεις δεν θα μπορώ να ακολουθήσω στο ρυθμό τουλάχιστον του Βαγγέλη.. όπως και έγινε...

Ανεβαίνουμε την πρώτη ανάβαση όλα καλά... νιώθω όμως ότι έχω μερικούς παλμούς παραπάνω από τους υπολοιπους παρόλα αυτά συνεχίζω... ενώ στις κατηφόρες περνάω μπροστά (κλασσικά) για να το ευχαριστηθώ... Η Ιrena σαν Coach μου δίνει συμβουλές για την σταθερότητα αλλα εγώ δεν ακούω και προσπαθώ να κάνω τον αγώνα μου...

Μπαίνουμε στο πρώτο κεντρικό σταθμό πριν την μεγάλη ανάβαση στα 2500m col ferret... Εκεί τους Χάνω... ο Βαγγέλης ανάβει μηχανές και πηγαίνει σφαίρα... ( έχουμε κάνει πολλές προπονήσεις μαζί και ξέρω τον ρυθμό του). Μένω πίσω και πιανο τον δικό μου ρυθμό στην ανάβαση.. βαριεστημένα πλέον... φτάνω στην κορυφή... μπαίνω μέσα στο σκοινάκι της north face για 1min να ζεσταθώ (έξω είχε -7C ) και αρχίζω να τρέχω προς τα κάτω για να ζεσταθώ... Η κορυφή όμως δεν είναι πετρώδεις αλλα χωμάτινη με αποτέλεσμα λόγο βροχής, χιονόνερου, ομίχλης, τα μονοπάτια να είναι καλυμμένα με χοντρό στρώμα λάσπης όπου σε μερικά σημεία όλο το πόδι σου χανόταν κάτω από την λάσπη..

Η κατηφόρα είναι αρκετή ~10km όπου συναντώ την Irena + Βασίλη ... ο Βαγγέλης έχει φύγει Μπροστά... συναντάμε άλλη μια κατηφόρα και φτάνουμε σε έναν κεντρικό σταθμό... Αυτοί κάθονται λίγο στους σταθμούς, εγώ στέγνωσα λίγο ρούχα... γεμίζω ασκό... Αλλα δεν τρώω pasta <---ΛΑΘΟΣ. και συνεχίζω γρήγορα... ακόμα όμως δεν νιώθω ενεργειακά καλά...

Το κομμάτι αυτό τις διαδρομής ήταν το πιο κουραστικό για μένα αν και είχε αρεκτο δρόμο για να τρέξω... φτάνω με τα 1000 ζόρια στο Chap-lac και αποφασίζω να φάω σωστά και να αρχίζω να τρώω τα τζελάκια... Παρατηρώ ότι οι αναβάσεις βγαίνουν πιο άνετα τώρα..και προσπαθώ να μαζέψω θέσεις... Αποφασίζω να καταναλώνω τουλάχιστον ένα γελάκι σε κάθε ανάβαση και να τρώω καλά στους σταθμούς εξάλλου είχαν μείνει περίπου 3 κορυφές...

Για τις 3 τελευταίες κορυφές έχουν ειπωθεί πολλά αλλα είναι κάτι σαν το κερασάκι στην τούρτα για το UTMB.

Η Πρώτη είναι πιο πολύ χώμα-μονοπάτι που σε κάποια σημεία έχει λίγες πέτρες... ενώ είναι κάπιας σχετικής δυσκολίας, Η δεύτερη είναι πιο εύκολη και πάλι εδώ ωραίο στρωτό μονοπάτι αλλα έχει ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ λάσπη στη κορυφή και κατάβαση. Ενώ σε μερικά σημεία είναι και επικίνδυνα λόγο ολισθηρότητας σε εκθετιμενα κομμάτια... Φτάνω στην 3η κορυφή Το terrain εδώ πολύ γνώριμο πολύ πετρα και τραβέρσες κλπ... εδώ έχω δυνάμεις και περνάω κόσμο ακόμα και στην ανάβση... Το ιδιαίτερο της κορυφής είναι ότι έχει πηγες που έχουν φουσκώσει και έχουν πλημμυρίσει

την κορυφή και έτσι κινησαι πάνω σε μεγάλες πέτρες όσο είσαι στην κορυφή. ΠΟΛΛΟΙ από εδώ και μέχρι το τέλος περπατάνε... Εγώ τρέχω και προσπερνάω... Φτάνω στον τελευταίο σταθμό La Flégère 16:39:27η και τερματίζω στο Chamonix 17:40:29η...

Συμπεράσματα...

1) Ήθελα να νιώθω Καλά από την αρχή του αγώνα και όχι από τα τελευταία 30km

2) Ίσως εφταιγε η Αϋπνία η διατροφή κλπ

3) Τουλάχιστον 1 ώρα Πιο κάτω έπρεπε να είναι ο χρόνος μου στη χειρότερη τον περιπτώσεων...

4) Ο αγώνας αυτός δεν είναι μια απλή (διαδρομή/εκδρομή στο δασος) έχει κινδυνους...

5)Δεν με ξανάπιασε ο αχίλλειος ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΛΥ σημαντικό... για μένα ...

Για την τελική κατάξη μπορείτε να δείτε την δείτε εδώ ...

http://utmb.livetrail.net/coureur.php?type=dossard&rech=2455

* Από τους έλληνες δρομείς η τελική κατάξη ήταν οι εξής με τον Βαγγέλη Μπάκα πρώτο από τους Έλληνες... :)

92 - Μπάκας Βαγγέλης - 14:32.49
165 - Κοζανίτης Κωνσταντίνος - 15:33.44
232 - Μαυρίκιος Χρήστος - 16:22.15
253 - Παπουνίδου Ναταλία - 16:33.08
253 - Μαλιμπόρσκα Ιρένα - 16:33.08
251 - Περικλέους Βασίλης - 16:33.08
371 - Μασούρας Χρήστος - 17:40.29
386 - Παπαγιάννης Ιωάννης - 17:46.35
601 - Τριαντάφυλλος Χρήστος - 19:53.57
829 - Κάκκαβας Σωτήρης - 21:54.12
909 - Γερμακόπουλος Γιάννης - 22:36.32
986 - Γκανασούλης Γιάννης - 23:44.27
987 - Ταγίκας Δημήτρης - 23:44.27
988 - Δεσποινιάδης Δημήτρης - 23:44.27
UNR - Γκούνκο Αλέξης - εγκατέλειψε

2010-08-28T02:00:00.001+03:00

~~UTMB ΤΕΛΟΣ ΛΟΓΟ ΚΑΤΟΛΙΣΘΗΣΕΩΝ+ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑΣ~~

2010-08-27T12:09:00.000+03:00

Όλα καλά και από εδώ μονο που βρέχει καρέκλες ... ενώ ελπίζουμε να ξεσπάσει για να περάσει η μπόρα μέχρι τις 18:30 ώρα εκκινήσεως...

ένα link για τον καιρό εδώ για όσους ενδιαφέρονται ...

http://www.yr.no/place/France/Rh%C3%B4ne-Alpes/Chamonix/detailed_long.html

2010-08-25T22:51:00.001+03:00

Η αυλαία πέφτει αλλα γρήγορα... τρέχω πίσω από τελευταίες ετοιμασίες.... (το GPS δεν μπορώ να το φτιάξω με ΤΙΠΟΤΑ.... :( και ψάχνω ακόμα για ταξί για το αεροδρομιο ) που δεν με αφήνουν να κοιμηθώ όσο θέλω ... το σημαντικό όμως είναι να κοιμηθείς καλά 2 μέρες πριν ένα ultra...

η Παραμονή δεν μετράει ΛΕΝΕ ... :)

Λοιπών για live αποτελέσματα εδώ http://utmb.livetrail.net/coureur.php?type=dossard&rech=2455

Η εδώ http://utmb.livetrail.net/coureurentete.php και εισάγεται τον αριθμό 2455

*δεν πονάω στον αχίλλειο αλλα νιώθω λίγο έξω από τα νερά μου ... :)

ευχαριστώ όλα τα παιδιά από το στάδιο Σπάρτης...

2010-08-25T22:48:00.001+03:00

Καλησπέρα από chmonix .. οntός όταν ο θεός έπλασε αυτόν τον τόπο πρέπει να τον έπλασε με όλη του την μαστοριά... ΠΟΛΥ μαγευτικό τοπίο και οι κορυφές τόσο κοντά που νομίζεις ότι θα τις αγγίξεις... μετά από μια κουραστική μέρα taxi αεροπλάνα αυτοκίνητα, εγγραφη παραλαβή bib numbers κλπ επιτέλους λίγο σωστό φαγητό και μπάνιο και ξεκουρασι άλλωστε αύριο όλη η μέρα θα είναι αφιερωμένη πάνω σε αυτό ...

Μένουμε σε ένα πανδοχείο οι πιο πολλοί έλληνες Irena, Nαταλία, Nίκοs Vαγγέλης, Amalia, Giota, και άλλοι που δεν θυμάμαι ονόματα ... αυτά ...

*ΠΑΝΙΚΟΣ στη έκθεση ... photo με scott και sherpa

συχωρέστε με για τα greeklish all δεν έχει ellinka to pc

2010-08-21T16:46:00.002+03:00

Profile Utmb, +9400m

Το ορεινό τρέξιμο είναι δύσκολο όπως και να έχει. Πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη για τις δυσκολίες που θα προκύψουν στην διαδρομή, να είσαι ανεξάρτητος, και να είσαι προετοιμασμένος για κακές καιρικές συνθήκες, εάν πέσεις μην παραπονεθείς, δεν είναι ο ρόλος της οργανώσεις να αναλάβει μυϊκούς πόνους, στομαχικές διαταραχές και αλλα μικροπροβλήματα. Ξέρεις ότι όταν βρεθείς στην εκκινήση αρχίζει μια μικρή περιπέτεια. http://www.ultratrailmb.com

Utmb vs Rout

2010-08-18T16:44:00.000+03:00

Some inspiration from the 2 races i intend to compete in... If my tendon PERMITS it ... ; Blender 2.5 all the way

2010-08-12T15:15:00.001+03:00

Έχω να τρέξω από την 1/08/2010.. πρώτη φορα που είμαι σε τόση δρομική απραξία από τον Γενάρη... που τρέχω συστηματικά... Ισως είναι και για καλο γιατί ξεκουράζω το σώμα μου... παρόλο την δρομική απραξία κάνω κολυμβητήριο όσο μπορώ για να διατηρήσω την αερόβια αναπνοή μου...χτες έκανα στην πισινα 1,5Km συνεχόμενα 40min.. ένω είχα ενέργεια για να συμπληρώσω τα 2Km... Πρέπει όμως κάποια στιγμή όμως να το δοκιμάσω το πόδι μου... έστω και μερικά λεπτά χόρτο για να δω τα σημάδια που θα μου δώσει... έχω αρχίσει και Φυσιοθεραπείες και έχουν βοηθήσει... Τουλάχιστον σε βαθιά καθίσματα και περπάτημα δεν με ενοχλεί... σήμερα θα δοκιμάσω 13K ποδήλατο και αύριο θα κάνω ένα μικρό test στο χόρτο του σταδίου... Ο ινώδεις ιστός που φαίνεται να είχε δημιουργηθεί έχει υποχωρήσει αισθητά λόγο του lazer , υπερήχου κλπ ... Αγορασα εναν υδροδοχιο γιατι στην τελευταια μεγαλη προπονηση με τον Βαγγελη http://connect.garmin.com/activity/42674505
μου έσπασε το υδροδοχείο (ευτυχώς όμως στα τελευταία 9Km) και την έβγαλα με ένα μπουκαλάκι που μου έδωσε ο Βαγγέλης... εάν και πονούσα σε όλη την διαδρομή λόγο αχιλλειου ένιωθα δυνατός... και στις αναπνοές (ίσως επειδή δεν πιέζαμε τόσο πολύ), αλλα και ο κορμός μου δεν ένιωθε κουρασμένος, ίσως παίζουν ρολο κάποιες ασκήσεις κορμού που έχω αρχίσει σύμφωνα με το http://vimeo.com/12822933 μπορεί να μην φαίνονται δύσκολες αλλα εάν γίνουν σωστά αρχίζουν και πιέζουν αρκετά οι κοιλιακοί...
Το υδροδοχείο είναι της Platypus που ανοίγει συρταρωτά το οποιο ειναί και ακριβό αλλα δεν τον έχω συνηθίσει καθόλου στη επαναπλήρωση υγρών θα πρέπει να το δοκιμάσω αυτό... Παρατηρώ ότι σε τέτοιους ασκούς χωρίς βιδωτό καπάκι είναι πιο δύσκολη η επαναπλήρωση υγρών... Έχω μια διαίσθηση ότι ο καλύτερος σάκος απο όλους πρέπει να είναι ο Marco olmo 5L, το νερό το έχεις σε 2 μεγάλα υδροδοχεία μπροστά ενώ εάν θέλεις μπορείς να βάλεις και ασκό στο πίσω μέρος, ενώ έχει και αρκετό χώρο για να βάλεις τα απαραίτητα πίσω... νομίζω ότι θα είναι η επομενη μου αγορά :) εξάλλου θεωρώ ότι το γέμισμα των μπουκαλιών είναι πολύ πιο απλός και γρήγορος από το υδροδοχείο πλάτης...

2010-08-10T01:34:00.001+03:00

Όλα είναι ρευστά το μονο που μένει είναι ένας αγώνας δρόμου...
http://tinyurl.com/2upax2l

2010-08-01T18:03:00.003+03:00

Πέμπτο και τελευταίο Long run 57K σε (10:12:41 ,+3100m) το σπάσαμε το προηγούμενο χρόνο αν και κινούμαστε σε πολλά κομμάτια κάπως αργά.... Τα τελευταία κομμάτια όμως βγήκαν πιο γρήγορα. Αυτήν την φορα δεν ένιωσα εξαντλημένος... δεν μου συμβαίνει συχνά αυτό ... Δεν θέλω να ξαναδώ βουνό μέχρι το UTMB... :) Προέχει όμως τώρα να φτιάξω τον Αχίλλειο που δεν έχει μονο φλεγμονή αλλα είναι πρησμένος γίνεται σε 27Μέρες μέχρι τον Αγώνα μου ? Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία ...

Λεπτομέρειες της διαδρομής εδώ http://connect.garmin.com/activity/42674505

2010-07-25T13:58:00.007+03:00

Άλλη μια δύσκολη προπόνηση σήμερα... Νομίζω όταν τα long runs είναι πάνω από 6h, καλύτερα να γίνονται το απόγευμα ... Είχε πολύ ζεστη σήμερα και οι τελευταίες 2h μέσα στο λιοπύρι ήταν πολύ κουραστικές ... Η διαδρομή όμως είναι πολύ όμορφη και δύσκολη αφού σκεφτείτε ότι στα πρώτα 13Km έχουμε ανεβεί +1800m... με λίγα λόγια βγήκαν ~29Km με +1950m σε ~6:00h μπορείτε να βρείτε εδώ λεπτομέρειες link .. από προηγουμενη προπόνηση ΙΔΙΑΣ διαδρομής ... link

2010-07-13T17:54:00.003+03:00

Προτελευταίο long run... μου άφησε μια μικρή ενόχληση στην επιγονατίδα μάλλον λόγο της έντονης κατηφόρας στο τέλος της διαδρομής... αυτήν την εβδομάδα έχει λίγα χιλιόμετρα με τις επόμενες 2 να φτάσω στην κορύφωση της προετοιμασίας μου...

http://tinyurl.com/2upbur5

2010-07-10T13:19:00.001+03:00

Εξαντλητική προπόνηση σήμερα προτελευταίο long run... Με ανάβαση +2670m, 54K σε 7:55h ... ατέλειωτος κατηφορικός χωματόδρομος... μαζί με την ζεστη ήταν εντελώς εξαντλητικό... Παρέα με Βαγγέλη :) ο γνωστός άγνωστος... :) προσεχώς video διάδρομης μαζί με λεπτομέρειες από το gps της garmin :)

2010-07-03T23:51:00.002+03:00

Δεν βγήκε αυτή η εβδομάδα όπως θα ήθελα.. ελάχιστα χιλιόμετρα... μια μικρή ενόχληση που απέκτησα την δευτεύρα δεν με άφησε, και έτσι το έριξα στο κολυμβητήριο...
σήμερα όμως που το δοκίμασα τουλάχιστον 1:30h πολύ αργό τρέξιμο χόρτο,χώμα,άσφαλτος και tartan δεν με βασάνισε... επόμενος από Δευτερα βάζω έναν μικρό στόχο τα 120Km μαζί με το long run που θα κάνουμε με τον Bαγγέλη από την μεριά της καλαμάτας... Για να δουμε... :)

2010-06-26T18:11:00.001+03:00

Ήταν εβδομάδα ξεκούρασης... λίγα πράγματα εκτος από το συνηθισμένο μικρό long run το οποιο συνήθως είναι άσφαλτος 23K, ανηφόρα, αυτή τη φορα έκανα ένα μονοπάτι βουνού 4h, +1400m. Από την δευτερα αρχίζουμε πάλι να βάζουμε KM... Είμαι σε δίλημμα όμως... μέχρι το τέλος της προετοιμασίας εχούμε 2 μεγάλες προπονήσεις.. x>50K αλλα θέλω οπωσδήποτε ένα μονοπάτι επαναλαμβανόμενο με +4000m. Ίσως αντικαταστήσω τη μια από τις 2 με αυτή... η να συμπληρώσω??

Eίδομεν...

2010-06-19T17:48:00.000+03:00

Άλλη μια Προπόνηση σήμερα... Ήταν η 3η από τις μεγάλες μου προπονήσεις... Μια χαρά πήγε η προπόνηση.. κουραστική μεν αλλα δεν πέθανα όπως την προηγουμενη... Ο Βαγγέλης μου έδειξε καινούργιες διαδρομές ενώ μπήκαμε μέσα σε ένα τμήμα του φαραγγιού του Ριντόμου... Αν και λιγότερη υψομετρική... Κάναμε κάποιες δασικές ζώνες πυρόσβεσης στο τέλος και έτσι η θετική υψομετρική βγήκε ... +2,215 m

εν ολίγοις...

Time: 07:23:40
Distance: 53.26 km
Elevation Gain: 2,215 m

λεπτομέρειες από την διαδρομή μπορείτε να βρείτε εδώ... http://connect.garmin.com/activity/37386327

2010-06-12T18:48:00.000+03:00

Ακόμα μια διαδρομή σήμερα... ήθελα να κάνω 28Km με +1500m αλλα τελικά βγήκε 30Km με +1800m. Στην αρχή λίγο σφιχτός... και κουρασμένος μετά έστρωσα λιγάκι... Ανακάλυψα ένα παλιό ξεχασμένο μονοπάτι που συνδέει Λακκώματα --- διάσελο Σπανακάκη, ξεκινάει από τη δασική ζώνη πυρόσβεσης (δεξιά) μετά την μεγάλη δασική ανηφόρα των λακκωμάτων... αναλυτικά η διαδρομή εδώ ...

http://connect.garmin.com/activity/36562647

* από το προηγούμενο σάββατο μέχρι σήμερα (σάββατο) έχουν βγει σε θετική υψομετρική +4270m αυτό δεν το έχω ξανακάνει... αλλα το κοντέρ από την δευτερα μέχρι σήμερα δείχνει 112.3Km ...
Για να ηρεμήσουμε λίγο την άλλη εβδομάδα ... :)

2010-06-10T23:59:00.003+03:00

Πάει το πρώτο long run... τελικά ~ 30K με +2000m δεν είναι και άσχημα, για διαδρομή που έχει πολύ πολύ μονοπάτι... Ήθελα να την κάνω αυτήν την διαδρομή να την καταγράψω ΚΑΙ αυτή με το gps... για να δω τη παίζει με τις + υψομετρικές και τα KM.. Αυτό είναι όταν κανεις βουνό δεν ξέρεις ποσα KM έχεις τρέχει... Γίαυτό επένδυσα στο Garmin 310Xt για να μου λύνει τις απορίες :) Η διαδρομή είναι "τονίζω" από τις πιο όμορφες... με μια από τις μεγαλύτερες υψομετρικές +2000m στα πρώτα 15Km... και έπειτα από τα 17Km έχουμε μια απίστευτη κατηφόρα μέχρι τον Μυστρά ... περνώντας από την αναβρυτή... τώρα μένει να δούμε τι θα κάνουμε το σάββατο... θα δούμε θα κάνουμε κολύμπι αύριο και έχει ο θεός :) στοιχεια τις διαδρομής μπορείτε να βρείτε εδώ ... http://connect.garmin.com/activity/36402745
Time: 05:46:37, Distance: 29.44 km, Elevation Gain: 1,957 m ...

* συγκεντρωτικά στοιχεια τις διαδρομής με βιντεάκι εδώ http://tinyurl.com/37yfq97

2010-06-09T17:32:00.000+03:00

Τα πόδια μου έχουν ψιλό-συνέλθει από τον την προηγουμενη Kυριακή. Eκανα 2 μέρες συνεχόμενες άσφαλτο και την επομενη tartan... πρέπει να τις προσέξω αυτές τις ΣΚΛΗΡΕΣ επιφάνειες... Xτες ήταν μια κουραστική ημερα διαλειματικες με 500m ανηφόρες X 5... Θα προσπαθήσω να μαζέψω χιλιόμετρα αυτήν την εβδομάδα... Εάν έχουμε την επομενη μεγάλη ΚΟΙΝΗ προπόνηση στις 20/6 δεν πρέπει να κάνω κάτι πολύ μεγάλο αυτό το sab/κο. Σκέφτομαι να κάνω 2 μικρά( Μεγάλα) long runs (αναβάσεις) 20Κ>Χ>25K πέμπτη και σάββατο με 1500m ανάβαση η κάθε μια... ίσως είναι καλύτερο αυτό... θέλω κάποια στιγμή όμως να κάνω 3 X μαγγανιαρη--> κορυφή όπου η κάθε ανάβαση έχει πάνω από +1000m υψομετρική... θα δειξη...

2010-05-31T11:33:00.006+03:00

Taygetos marathon

60Km Trail run +3180m details of trail at http://connect.garmin.com/activity/35115815

Μια μέρα μετά... από Μια πολύ δύσκολη ΓΙΑ μένα διαδρομή στον Ταυγετο μαζί με τον Φίλο μου Βαγγέλη...

Η διαδρομή ~58Km, +3195m, time 10:21h μπορείτε να την βρείτε εδώ... http://connect.garmin.com/activity/35115815...

Αυτόν τον μηνα έκανα συνολικά 342km μαζί με 2 διαδρομές άνω τον +3000m υψομετρικής διαφοράς συμπεριλαμβανομενου και του αγώνα του Κενταύρου... νιώθω ότι έχω πιεστεί αρκετά αυτόν μηνα ...

Στα της διαδρομής λοιπόν... ξεκινήσαμε από τον Μυστρά στις 4:00 τα ξημερώματα και φτάσαμε πάλι στην Μυστρά στις 14:00, το μεσημέρι όπως καταλαβενεται μας έπιασε μια ζεστη ανυπόφορη... Το καλο με την διαδρομή είναι ότι από την αρχή μέχρι το 24Km το μονοπάτι τρέχετε πολύ καλά αλλα η υψομετρική σε αυτό το σημείο είναι ... ~ 1700m ενώ μέχρι το 35Km έχεις να ανεβεις αλλα +1300m που σημαίνει ότι στο 35-36K έχεις ανεβεί 3000m.
Με λόγια απλά... ειναι μια διαδρομή 58Km οπου τα πρώτα 35Km έχουν +3000m θετική υψομετρική...
Στην διαδρομή συναντήσαμε όλα τα καλά είδει του ζωικού βασιλείου ένα πολύ ωραίο μαυρο φίδι και μια τεραστια δεντρογαλιά καθώς και έναν ωραίο μαύρο σκορπιό ... :) Εγώ από το 40-45Km είχα μια ενεργειακή μετάπτωση μάλλον, αλλα με βοηθησε ο Βαγγέλης με τα gel και συνήλθα από το 45Κ και μετά...
Συναντήσαμε κυνηγούς που εκπαιδεύανε τους σκύλους τους και μια ομάδα γερμανών που είχε επισκεφτεί την κορυφή... ο Φακόι μας ο (myo ΧΡ αλλα και ο Led lenzer) του Βαγγέλη ήταν πολύ καλοί με το μονοπάτι σε βραδινό πεδίο να ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ πολύ εύκολα ... μάλιστα ο Βαγγέλης με τον φακό του έβγαλε ΛΑΓΟ όπου το έμαθα αργότερα όταν τελειώσαμε την διαδρομή...

Επίλογος...

DON'T TRY THIS AT HOME

Η διαδρομή έχει πολλές εναλαγες, από πουρναρια και θάμνους, σε δασικά τμήματα με ξέφωτα, και αλπικά πεδιά, αφού ανεβήκαμε κορυφή 2407m... Πρέπει να τονίσω όμως ότι η ανάβαση για κορυφή από 30-35Km έχει terrain κορυφογραμμής, οπως θα δειτε στο και στο επερχόμενο video, δεν έχει μονοπάτι, αλλά από την κορυφή μέχρι και τον τερματισμό πάλι έχει καλο μονοπάτι.
Πάντως είναι μια διαδρομή που βγαίνει δύσκολα self supported... από φαγητό είχα μαζί μου 10μπάρες τις κέλογκς ~ 170 θερμίδες η κάθε μια + 2 μπανάνες + μαζί με υδρόσακο + ηλεκτρολύτες κλπ ... γύρο στα 3.2Kgr στην πλάτη μαζί με επιπλέον εξοπλισμό για UTMB... τα πόδια μου δεν πιάστηκαν η μάλλον καλύτερα δεν έπαθαν κράμπες... το μονο αρνητικό ήταν ότι από το 40Km μέχρι το 45Km κάρφωσα αλλα μισοσυνηλθα γιατί ο Βαγγέλης με Βοηθησε με τα gelakia της GU... Για την Κόπωση των ποδιων νομίζω οτο βοήθησαν τα μπατον.. αλλα όταν τα δουλεύεις σωστά για να είμαι στον ΡΥΘΜΟ του Βαγγέλη θέλουν και αυτά δουλειά... γρήγορα και μικρά βήματα με υποβοήθηση τον μπατον...

* Ο εξοπλισμός μου φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία

2010-05-26T23:09:00.002+03:00

Το περίμενα πως και πως να παω πισινα σήμερα... έτσι έκανα άλλο ένα 10ari αργό στο χόρτο του σταδίου και μετά σφαίρα για την πισινα... Όταν κολυμπάω δεν με ενδιαφέρει εάν κουράζομαι η έχω αυξημένους παλμούς.. εκείνο που θέλω να έχω είναι, καλή αποκατάσταση των μυών τον ποδιων μου... έτσι βγήκαν 1000m σε 26 λεπτα περίπου... έτσι σήμερα το εβδομαδιαίο κοντέρ έχει γράψει 40K όπου και σταματάει... μέχρι την Κυριακή... συν αλλα 60K, +4000m, ίσως κάνω ξανά πισινα την παρασκευή θα δούμε...

2010-05-25T01:32:00.000+03:00

Σήμερα ένιωθα λίγο πιασμένος στα πόδια αλλα 20K βγήκαν ... 5K ζέσταμα μέσα στο στάδιο ... και μετά 5x500m ανηφόρες σε όχι έντονο τέμπο ... πίσω στην δεξαμενή.. Συνήθως ανεβαίνω πιο γρήγορα αλλα επειδή την Κυριακή έχουμε 60K long TRAIL run στον Ταυγετο είπα να χαλαρώσω... μετά έκανα αλλα 10K μέσα στο στάδιο και έτσι συμπλήρωσα 20K... Αύριο πρέπει οπωσδήποτε να κάνω πισινα για να ξεκουραστούν τα πόδια μου όσο το δυνατόν πιο γρήγορα ... ίσως κάνω πισινα και την Παρασκευή ... αναρωτιέμαι όμως ποσα Km πρέπει να κάνω μέσα στην εβδομάδα ώστε να συμπληρώσω μαζί το μεγάλο 60ari την Κυριακή μαζί με τον Βαγγέλη... .. ιδού η απορία ...

2010-05-24T16:36:00.001+03:00

Βροχερός ο καιρός σήμερα αλλα ακόμα δεν έχει ρίξει βροχή άμα προλάβω να κάνω 45min ποδήλατο και άλλη μια ωρα "χόρτο" ελεύθερο τρέξιμο καλά θα ήταν, κανονικά σήμερα θα έκανα πισινα αλλα λόγο εορτής/αργίας η πισινα θα είναι κλειστή...

κοιτούσα τον Καιρό για της 30/05 και από'τι βλέπω θα έχει συννεφιά... ελπίζω όχι βροχή...

2010-05-22T00:53:00.003+03:00

Σήμερα έκανα μια διαδρομή 25K με +1450m.3:49:09 Σήμερα χρής. πρώτη φορα τα μπατον (RAID LIGHT) όπως και τον σάκο 10L (raid Light). Τα μπατόν έχω μια Υπόνοια ότι με βοήθησαν ..

Νιώθω τα πόδια μου λίγο πιο ξεκούραστα σε σημεία της διαδρομής... Επίσης Έβρεχε Καρεκλοπόδαρα σε κάποια τμήματα της διαδρομής... Ενώ το αδιάβροχο-αντιανεμικο της LDL, βοηθησε κάπως την κατάσταση ... φόρεσα το ζακετάκι πάνω από τον Σάκο... επίσης όλη την διαδρομή την έκανα με πλήρης εξάρτηση/εξοπλισμό για utmb εκτος από τα φακελάκια του ισοτονικού που έπρεπε να έχω μαζί μου μέσα στο σάκο ....
Περιμένω, πως και πως το Κολυμβητήριο για να αναρρώσουν τα πόδια μου για το επόμενο ΜΕΓΑΛΟ Long run στις 30/5. Στοιχεια τις διαδρομής που έκανα εδώ ... connect.garmin.com/activity/34109429