Κουφοβούνι 24Km +1723m

Διαδρομή : Μυστράς, Κάστρο Μυστρά, Πικουλιάνικα, Κουφοβούνι , Πέρασμα Παξιμάδι, Κοριτες Κοπριές, Σέλα,  Ταΰγέτη, Μυστράς.

Αποφάσισα να μην πάω στο χωμάτινο ημιμαραθώνιο στο Μαίναλο γιατί θα πιεζόμουν αρκετά και ήθελα να αποφύγω τραυματισμούς.

Έτσι αποφάσισα να κάνω κάτι πιο αργό και μεγάλο στον δικό μου ρυθμό. Δεν είχα ξανακάνει την παραπάνω διαδρομή η οποια μέχρι το Κουφοβούνι είναι αρκετά κακοτράχαλη, ειδικά στα αλπικά σημεία, έπρεπε να αναρριχηθώ σε αρκετά σημεία. Με καθυστέρησε και με προβλημάτισε η ομίχλη αρκετά, ευτυχώς χωρίς κανένα πρόβλημα. Η ορατότητα στην κορυφογραμμή αλλά και πριν από αυτήν ήταν περιορισμένη και έτσι δεν ήξερα εάν πήγαινα σωστά (καινούργια διαδρομή). Στην κορυφογραμμή μπερδεύτηκα αρεκετές φορες λόγο ομίχλης και συνάντησα αρκετά διάσελα όπου έπρεπε να διαλέξω το σωστό διάσελο ώστε να κατηφορίσω προς τα ανατολικά προς την Σπάρτη. Τα βράχια ήταν υγρά και γλιστράγανε...ειδικά στην κατάβαση προς κοπριές όπου αναγκάζεσαι προς το τέλος να μπεις μέσα στο ρέμα και να περάσεις απέναντι. Από εκεί και πέρα η διαδρομή γίνεται πιο βατή και μπορείς να την τρέξεις... μέχρι τον Μυστρά. Έτσι συμπληρώνεται ένας μεγάλος κύκλος του Μυστρά εικοσιτεσσάρων χιλιομετρων με +1700 μετρα υψομετρικης διαφοράς. Ήμουν μουδιασμένος και κουρασμένος αφού συνήθως δεν κάνω την προηγούμενη ημέρα τρέξιμο, δεν είμαι πολύ συνηθισμένος στα "Back το back"...

Εαν ήταν καλή ημέρα το τοπίο θα ήταν μαγευτικό...  

Το ίχνος τις διαδρομής μπορείτε να τον βρείτε εδώ

http://connect.garmin.com/activity/79520614

Παξιμάδι - Κουφοβούνι

*Κατασκηνωσεις Αγιας Μαρινας - Ασπρα Χωματα - Κοντοβουνια - Παξιμαδι - Κουφοβουνι

Αυτή τη φορα με καλή παρέα (Βασιλική και Βαγγέλη) κάναμε μια ωραία καινούργια διαδρομή προς Παξιμάδι και το Κουφοβούνι αλλα από την πλευρά τις Μεσσηνίας. Ξεκινήσαμε από τις κατασκηνώσεις της Αγίας Μαρίνας ακολουθώντας ένα κόκκινο σηματοδοτημένο μονοπάτι το οποιο από τα χρονια έχει χαλάσει σε αρκετά σημεία του. Η φύση είναι πολύ όμορφη αυτήν την εποχή. Έτσι συμπληρώνεται ένα ακόμα κομμάτι από το puzzle για την μεγάλη διαδρομή που λέμε να κάνουμε μαζί με τον Βαγγέλη (κάτω Βέργα, Δενδρά, Αγια μαρίνα, Παξιμάδι, Μυστράς, Σπάρτη). Μέχρι τότε όμως έχουμε αρεκτή Ξεκούραση μπορστά μας.

 Ο ρυθμός στη προπόνηση ήταν μειωμένος και όχι σε συνεχή ένταση που μου άρεσε. Είχα να τρέξω βουνό από τον αγώνα τις Καρδαμύλης, ενώ από τότε είχα τρέξει 2 φορες μονο στο στάδιο. Όταν φτάσαμε στο πέρασμα του Παξιμαδιού ανηφορίσαμε προς το Κουφοβούνι από όπου αρχίζει κατηφορικό μονοπάτι μέχρι τα Πικουλιάνικα(Μπλε σήματα). Εμείς όμως πήραμε τον δρόμο τις επιστροφής. Από την κορφή φαίνεται προς τα νότια όλος ο πενταδάχτυλος όπως μου εξηγεί και ο Βαγγέλης με την σειρά... Παξιμάδι, Γούπατα, Νεραιδοβουνα, Τσάρκος(βοτανικός σταθμός), Σπανακάκη, Ανώνυμο, Σιδηρόκαστρο, Προφήτης Ηλίας) Πολλοί κάνουν τον Πενταδάχτυλο από το Σπανακάκη αλλά ολόκληρος αρχίζει από τα Πικουλιάνικα(αναρωτιέμαι εάν βγαίνει αυτό μέσα σε μια μέρα... ).  

Η διαδρομή είναι  παρα πολύ τεχνική έως και εγκαταλελειμμένη σε πολλά σημεία. Με αποτέλεσμα να μην μπορείς να τρέξεις και παρα πολύ. Αλλα σε ανταμείβει η ομορφιά που συναντάς. Παραθέτω ένα video clip τις διαδρομής για όσους ενδιαφέρονται...

Το ίχνος τις διαδρομής μπορείτε να το βρείτε εδώ    http://connect.garmin.com/activity/78542559

Fumbling Towards Endurance: Running As Pilgrimage

Η ιεροτελεστία της υπεραπόστασης

Fumbling Towards Endurance: Running As Pilgrimage

Ταΰγετος Challenge 2011

Φέτος ο Αγώνας σαφώς και πιο δύσκολος σε σχέση με πέρσι, μάλλον επειδή ο ρυθμός μου ήταν αυξημένος(10 λεπτά πιο γρήγορα το 2010), και επειδή προσθέθηκε ένα επιπλέον δύσκολο κομμάτι ανάβασης στην διαδρομή. Τα παπούτσια μου φθαρμένα και ένιωθα τις άγριες πέτρες του ταυγετου με το παραμικρό. Τα μονοπάτια με δυσκόλεψαν πολύ φέτος, πολύ κακοτράχαλα που δεν άφηναν σε να ησυχάσεις(μονοπάτι στρωμένο με χώμα δεν έβρισκες). Ένα ακόμα πρόβλημα που με απασχόλησε ήταν οι Κράμπες, αλλά πολύ λιγότερο από πέρσι.Επιμένω ότι έπρεπε να έχουν αλατόνερο στους σταθμούς. Οι σταθμοί ήταν καλοί με τζελάκια νερά και ισοτονικά... Στην αρχή τής διαδρομής προσπάθησα να ακολουθήσω τους γρήγορους αλλά δεν πήγαινε, τα πόδια μου (πέλματα) είχαν μουδιάσει και πιστεύω ότι έφταιγαν οι κάλτσες συμπίεσης, μέχρι να συνέλθω (μετά από μια ώρα) συναντάω το πρώτο γκρουπάκι μέσα στο ποτάμι (εδώ συναντάω την Αμαλία και ένα παιδί από την Κρήτη) εκεί μου δίνεται η ευκαιρία να τους περάσω αλλα για λίγο μονο... Φτάνουμε στη περιβόητη κουδούνα  μαζί, ενώ ο Στάυρος Σταυρόπουλος έχει είδη αρχίσει την ανάβαση. Στην αρχή πηγαίνουμε μαζί με την Αμαλία αλλα αρχίζει να περνάει άτομα στην ανηφόρα της κουδούνας. Εκεί φτάνω και τον φίλο μου τον Σταυρο και αρχίζω να κατεβαίνω το επικίνδυνο τμήμα της κουδουνάς με προσοχή... Στην κατάβαση του επικινδυνου κομματιού συναντάω και όλους τους υπολοιπους συναθλητές μου από την Σπάρτη(Γιάννης Δημόπουλος, Τάσος Τσουλογιάννης, Σπύρος Θεοδοσόπουλος). Μετά από το δύσκολο τμήμα υπάρχει ένας ωραίος κατήφορος μέχρι το εξωχώρι όπου σε κατεβάζει μέσα στο ρέμα του Βιρού, και σε ανεβάζει με τρεβερσαριστό καλντερίμι μέχρι τα Τσέρια... Εδώ αποχωρίζομαι από τον Στάυρο, και αρχίζει πάλι και η κατάβαση μέσα στο ρέμα του Βίρου. Πάλι ανάβαση (τελευταία ανηφόρα) για να βγούμε από το ρέμα και μετά κατηφόρα μέχρι τον τερματισμό, εδώ πηγαίνουμε μαζί με τον Μάνο Κόκκαλη όπου τερματίζουμε σχεδόν μαζί. Δεν ένιωθα τα πόδια μου φρέσκα σε ολόκληρο τον αγώνα που ίσως μου στοίχισε, το θετικό όμως είναι ότι βελτίωσα τον χρόνο μου κατά 10 λεπτά από πέρσι.(4:39h, 21ος στη γενικη).  

μπορείτε να δείτε την διαδρομή  εδώ: 

 http://connect.garmin.com/activity/75682735


Αποτελέσματα μπορείτε να βρείτε εδώ:

http://www.runningnews.gr/?id=8819&parent=home

Ο αγώνας σε γενικές γραμμές είναι πολύ δύσκολος ΛΟΓΟ τερέν, δεν υπάρχει ένα τμήμα που σε αφήνει να χαλαρώσεις (εκτος από μερικούς χωματόδρομους) που θα έπρεπε να βγούν κατά την γνώμη μου. Η ατμόσφαιρα στο παραθαλάσσιο χωριο είναι όμορφη και δένει με το περιβάλλον.

Παξιμάδι

Την κυριακή έκανα το τελευταίο μεγάλο long run (υποτίθεται) πριν τον αγώνα της Καρδαμύλης. Ξεκίνησα από τον Μυστρά αλλά ανάποδα αυτήν την φορα, όταν κάνεις μια διαδρομή ανάποδα σου φαίνεται εντελώς διαφορετική. Από τον Μυστρά λοιπόν  έφτασα ανηφορίζοντας μέχρι την θέση Σέλα και από εκεί ανηφορικός χωματόδρομος μέχρι την αρχή ενός Κόκκινου(αραιο-σηματοδοτημένου) μονοπατιού που με έβγαλε στην κορυφογραμμή του Ταϋγέτου. Ήμουν τυχερός διότι ήταν το μοναδικό σημείο(παράθυρο) όπου δεν υπήρχε χιόνι, ήμουν κοντά στη "νεραϊδοβουνα" σε πιο χαμηλή(βορειότερη) ακμή. Η θεα ήταν φανταστική. Προς το νότο αντίκριζες όλο τον χιονισμένο Ταΰγετο μαζί με τις κορυφές του, προς τα δυτικά φαινότανε το τουριστικό της Καλαμάτας, ενώ ανατολικά η πεδιάδα της Λακωνίας. Ντύθηκα γρήγορα και άρχισα να κατηφορίζω φτάνοντας στη θέση (κοπριές) παρατήρησα στην απέναντι πλαγια ένα μονοπάτι κακοδιατειρημενο χωρίς σηματοδότηση. Αποφάσισα να το ακολουθήσω όπου μετά από είκοσι λεπτά βρέθηκα σε ένα πολύ παλιό οικισμό με πεζούλες, αλώνι, και ένα σπιτάκι, με σκεπη από πλάκες που είχε πέσει  πριν από πολλά χρονια. Το μονοπάτι από εκείνο το σημείο και μετά χανότανε κάτω από το χιόνι σε πλαγια που δεν την χτύπαγε ο ήλιος και έτσι επέστρεψα. Κατηφορίζοντας έφτασα  πάλι στη θέση Σέλα αλλα επειδή ήθελα να προσθέσω υψομετρική και χιλιόμετρα επέλεξα να παο (ανάποδα) προς Περγαντέϊκα και έπειτα στο μοναστήρι της Φανερωμένης, υπολογίζοντας ότι με την επιστροφή και την ανάβαση για Σέλα θα έφτανα το όριο των 2000m της υψομετρικής. Από εκεί κατηφόρισα πάλι προς την πολιτεία του Μυστρά... όταν κοίταξα το ρολοι μου το χρονόμετρο έγγραφε 6:40h με υψομετρική +2,358m. Το ίχνος τις διαδρομής μπορείτε να το βρείτε εδώ http://connect.garmin.com/activity/72840121.